image_pdfimage_print

سرنوشت وبلاگهای کلاسیک ایرانی ۴۶

وبلاگ: نق نقو پرویز فرقانی، نویسنده وبلاگ نق نقو اولین پست‌اش را جمعه، نوامبر ۲۰۱۱ یک کلمه “تست” منتشر می‌کند. دومین پست او با نام دزد بی‌سلیقه  و با امضای آمیز نقی خان ، نشان می‌دهد که نویسنده اهل طنز است. سربرگ وبلاگ‌اش کاریکاتور مردی میانه سال بود که روی قالیچه‌ای در حال قلیان کشیدن و احتمالا نق زدن بود. نمی‌دانم چرا این سربرگ گویا را عوض می‌کند و بجایش تصویر باغی قدیمی را می‌گذارد. در سر در وبلاگ هم  شعری است: گر چه می‌خندم ولی این هق هق است / حرف حق ادامه …

فیسبوک و بلاگرها

خیلی‌ها کم کاری بلاگرهای ایرانی را در ظهور پدیده شبکه‌های اجتماعی بویژه فیسبوک می‌دانند. اگر چه این نظر تا حدودی درست است اما تنها بخشی از واقعیت است. من قبلا در یکی از پستهایم نوشتم: «برخی کسادی بازار وبلاگ‌ها را به گردن شبکه‌های اجتمایی می‌اندازد. اگرچه خیلی از بلاگرها در فیسبوک و دیگر شبکه‌های اجتماعی حضور دارد اما این دلیل چندان کافی و درستی نیست. به باور من همه چیز با جنبش سبز شروع شد. در آن روزها وبلاگ‌ها پر مطالب بقول معروف سبز بودند. روزی نبود که بلاگرها تحلیل ادامه …

نوستالژی شماره ۲

دیشب  داشتم وب آرشیو،  پرسه می‌زدم. راهم را کج کردم و وارد آرشیو وبلاگ ف.م. سخن شدم. همینطور که صفحه را ورق می‌زدم چشم به مطلبی افتاد که در مورد فیلتر شدن بیلی و من نوشته بود. یک عکس پر معنی را هم  چاشنی کرده بود. بیشتر از این توضیح نمی‌دهم خودتان بخوایید: نوشته: ف.م. سخن بیلی و من به جمع زندانیان مجازی پیوست! در عالم مجاز، چیزهایی هست مشابه عالم واقع. فیلترینگ را هم می‌توانیم به زندان مجازی حکومت اسلامی تشبیه کنیم که در آن، وبسایت‌ها و وبلاگ‌ها را حبس می‌کنند. وبلاگ‌های سیاسی ادامه …

نوستالژی

همانطور که در پست قبلی در مورد پدیده وب آرشیو نوشتم، توانستم اولین وبلاگم را خیلی که زود فیلتر و بسته شد بعد از مدت حدواً ۱۴ سال زیارت کنم راستش خواندن نوشته‌های سابق و در فضای آن زمان برایم لذت بخش و خاطره انگیز بود. بویژه وقتی چشمم به قالب وبلاگ افتاد که با چه زجری آنرا درست و رنگ‌آمیزی کردم، می‌خواستم از شادی پر بگیرم. این قالب را که اولین کارم در دنیای وب بود خیلی دوست داشتم. همین دیشب رنگ وبلاگم عوض کردم تا شبیه قالب قدیمی‌ام شد. جالب آنکه همان ادامه …

خدا پدر ف.م. سخن را بیامرزد!

یکی از خبرهای خوش این روزهای خاموش وبلاگستان این بود که دوست قدیمی مستعار نویس من یکباره غیر مستعار نویس شد. ف.م. سخن را می‌گویم. او به اضافه این که آفتابی شد، وبلاگ تر و تازه‌ای را هم راه انداخت. در مورد ف.م. سخن در ادامه سرنوشت وبلاگهای کلاسیک ایرانی، مفصل خواهم نوشت. همینجا این خبر را هم بدهم که بزودی کار معرفی وبلاگهای کلاسیک را شروع خواهم کرد. البته نه به صورت سابق که بترتیب الفبا بود بلکه هربار وبلاگی را به سلیقه خودم انتخاب و معرفی می‌کنم. باری ادامه …