همچنان که گفتم ما خود را متعلق به وبلاگستان می‌دانیم و انتشار مطالب وبلاگ‌ها برای ما ارجحیت دارد با توجه به اینکه ۹۰ درصد خوانندگان بلاگ‌نیوز بلاگر هستند. گاهی شده بلاگری پستی نوشته و علاقه‌مند است تا تعداد بیشتری مطلبش را بخوانند اما راه و چاه کار را یا نمی‌داند یا اگر هم می‌داند درست عمل نمی‌کند و مطلبش را به آدرس خصوصی من می‌فرستد. ما در بلاگ‌نیوز «صفحه تماس با ما» داریم که امکانات خوبی هم دارد از جمله کیبورد فارسی، بلاگری که می‌خواهد مطلبی برای ما بفرستد بهتر است وارد این صفحه شود و لینک مطلب را با توضیحی کوتاه ایمیل کند. حسن این کار آن است که غیر از من دوستان دیگر هم این ایمیل را دریافت می‌کنند و شانس انتشار مطلب بیشتر می‌شود. باید توجه داشت مثل همه نشریات دنیا  ما الزامی در انتشار حتمی مطلب شما نداریم. برای حسن ختام، نمونه‌ای از ایمیل دو بلاگر را که برای ما مطلب فرستاده‌اند می‌آورم. قضاوت در این مورد هم بعهده شما.

۱) بلاگر به ایمیل شخصی من لینک مطلبش را فرستاده است و بالای لینک به فینگلیسی نوشته است: « dar blog news behlinkeid» در بلاگ‌نیوز بلینکید. این یک نمونه، نمی‌دانم واکنش شما چه خواهد بود؟ 

۲) نمونه دوم بلاگر از طریق صفحه تماس با ما لینک مطلبش را همراه با این متن فرستاده است.

با سلام و خسته نباشید

مطلب تازه‌ای در (نام وبلاگ) با عنوان (عنوان نوشته) نوشته‌ام. اگر حوصله و وقت کردید نگاهی به آن بیندازید. در صورت پسند در بلاگ‌نیوز منتشر کنید.

باسپاس (نام بلاگر)

تفاوت فرهنگی در این دو نوشته کاملا محسوس است و اگر ما مطلب را هم منتشر نکنیم حتما به ایمیل ایشان پاسخ داده و از او تشکر خواهیم کرد.

باز هم در این مورد خواهم نوشت

در همین مایه:

بلاگ‌نیوز (۲) / بیانیه‌ی شورای سردبیری بلاگ‌نیوز / بلاگ‌نیوز (۱) / آینده بلاگ‌نیوز / هنر لینک دادن / بلاگ‌نیوز فیلتر شد /

عرض کنم این مافیا که نامش «مافیای نظام» است مثل مافیای ایتالیا و اخیرا روسی یک پدرخوانده دارد که در راس امور است. پدر خوانده مافیا برای سهولت کار، ارگانهایی دارد که وظایف مشخصی دارند عین همه مافیاها. یکی از این ارگانهای مافیای نظام، شورای نگهبان است که باید هر چهار سال یکبار از میان اعضای مافیا یکنفر را بعنوان رییس‌جمهور انتخاب کند که گوش بفرمان پدر خوانده و مورد اعتماد او باشد. یکی از سخت‌ترین کارهای شورای نگهبان همین انتخاب رییس‌جمهور است که در واقع رییس امورمالی و  درآمد مافیای نظام است. وظیفه این آدم کسب درآمد و تقسیم آن بین ارگانهای مافیای نظام و پدرخوانده است. توجه می‌کنید که چه پست حساسی است. گاهی اتفاق می‌افتد که رییس‌جمهور در موقع تقسیم پول بین ارگانهای مافیای نظام سهوا یا عمدا اشتباه می‌کند و به یکی زیاد می‌دهد و به دیگری کم! همین کار باعث می‌شود صدای ارگانهایی که کمتر گرفته‌اند در بیاید و  پیش پدر خوانده چغلی مسئول مالی که همان رییس‌جمهور باشد را بکنند. اگر پدر خوانده توانست قضیه را راست و ریست کند که هیچ! جریان مختومه خواهد شد و اگر نتوانست که مثل مافیای ایتالیا که فیلم‌هایش را هم دیده‌ایم می‌افتند بجان هم! عین همین کشت و کشتاری که بین حداد و محمود اتفاق افتاد.

چون نمی‌خواهم مطلب دراز شود در پست‌های بعدی ارگانهای دیگر «مافیای نظام» را معرفی خواهم کرد.

وبلاگستان

خبر خوبی دارم برای آندسته از بلاگرهایی که مشکل سبک و استیل نویسندگی دارند. بروید اینجا و با دقت و وسواس چند بار این پست را بخوانید تا سبک «سینوسی» را بیاموزید. خواهش دارم قبل از خواندن، یک نگاهی به خودتان بیاندازید، اگر بیمار هستید یا دچار توهم این مطلب بدرتان نمی‌خورد. و اما سبک سینوسی اینطور است که نویسنده، مطلب را کم‌جان، بی‌ربط و بدون محتوا آغاز می‌کند... بعد یکهو جو‌گیر می‌شود و وسطش را پُراز محتوا می‌کند. آخر مطلب هم عین آغازش باز بی‌ربط و بی‌محتوا می‌شود به همین سادگی. به رضا سیدحسینی پیشنهاد می‌کنیم اگر روزی تصمیم گرفتند کتاب «مکتب‌های ادبی»‌اش را تجدید چاپ کنند این سبک سینوسی را هم اضافه بفرمایند. ما یک همشهری داریم به نام براتعلی(لطفا این نام را بخاطر بسپارید که بعدها اسمش را خیلی خواهید شنید) که خیلی با مزه بود و لابد هنوز هم هست. براتعلی، یک روز آفتابی جمعه به رفیقش می‌گوید بیا بریم نماز جمعه که به شرکت‌کنندگان نفری ۱۰هزارتومن می‌دهند. رفیقش می‌گوید: «برات‌جان آمدیم، رفتیم و این پول را ندادند آنوقت چی؟» براتعلی جواب می‌دهد: « برارجان اینکه مشکلی نیست اگر پول ندادند ما هم می‌گوزیم تا نمازمان باطل بُوه»

سیاست

راستش شک دارم اصلا در مورد سیاست و وقایع مهم سیاسی هربار بنویسم یا نه! چون می‌بینم خبرهای سیاسی در ایران سی‌سال است که تکراری است و بقول ادیبان ملال‌آور، مگر هر روز شاهد این وقایع در ایران نیستیم:

۱) هر روز، ده بیست نفر دانشجو به جرم «انقلاب مخملی» یا وابستگی به دشمن دستگیر می‌شوند و همان روز یک نفر با وثیقه میلیونی آزاد می‌شود که هفته بعد باز دستگیرش می‌کنند.

۲) هر روز تعدادی از فعالین حقوق بشر، سندیکایی، اهل قلم، ژورنالیست و اینها دستگیر می‌شوند و همان روز یک نفر را باز با وثیقه سنگین آزادش می‌کنند و هفته بعد هم طرف مجددا دستگیر می‌شود.

۳) هر روز درِ چندتا روزنامه یا هفته‌نامه را تخته می‌کنند و در عوض به چندتا از رسانه‌های خودشان جواز کسب می‌دهند.

۴) هر روز چند نفر اعدام می‌شوند، دو سه‌تا زن سنگسار و چهل، پنجاه نفر به جرم بدحجابی دستگیر که یکی دو نفر از دستگیرشدگان بدشانس هم بطرز مرموزی به قتل می‌رسند.

۵) هر روز نرخ اجناس، مواد خوراکی، کرایه خانه و... بالا می‌رود دولت هم مثل همیشه آنرا به گردن دشمن و ضدانقلاب می‌اندازد.

۶) هر هفته نماز دشمن‌شکن جمعه به امامت آخوندهای متعهد به نظام و با حضور گسترده دویست، سیصد نفری برادران و خواهران بسیج و انصار، سران سپاه و ارتش، مدیران کلان و روسای ادارات دولتی برگزار می‌شود. مردم هم در خانه‌هایشان با صدای گوگوش و لیلا فروهر احیانا قری به کمر می‌دهند.

خب، این خبرهای تکراری و خسته کننده به چه درد می‌خورد! تازه حرفی هم از هسته، آلودگی محیط‌زیست، شلاق، دروغهای شاخدار و این چیزها نزدیم و گرنه شماره به صد می‌رسید.

 تا لُری‌نیوز بعدی شما را به صفار هرندی می‌سپارم.

بعدالتحریر: این اصطلاح خاتمی‌چی‌ها، بجای اصلاح‌طلبان، از شاهکارهای هادی خرسندی است و خیلی هم گویاست. اصلاح‌طلب به فرد یا افرادی می‌گویند که عمیقا به حقوق بشر و دموکراسی به معنای واقعی‌اش اعتقاد داشته باشند و عمل کنند آیا خاتمی‌چی‌ها اهل چنین پرنسیبی هستند؟ 

من تاریخچه نامه‌نگاری و پست را نمی‌دانم و این که بشر از چه زمانی آنرا باب کرد اما می‌شود حدس زد با پیدایش خط، نامه‌نگاری و سازماندهی ارسال آن (پستخانه)هم آغاز می‌شود. از کبوتر نامه‌بر گرفته تا اسب و الاغ و ماشین و هواپیما، و از چاپارخانه‌ها گرفته تا پست مدرن امروزی راه درازی طی شده است تا به روزگار ما، که ایمیل بخشی از وظیفه پست سنتی، آنهم با سرعتی کمتر از چند ثانیه را انجام می‌دهد. امروز همه کسانی که به نت وصل هستند یک آدرس پستی(ایمیل) دارند که از طریق آن، با دوستان، اقوام و آشنایان مکاتبه می‌کنند. برای هم عکس می‌فرستند و از روز و حال یکدیگر با خبر می‌شوند. و همچنین مکاتبات اداری، بانکی، فرهنگی و خلاصه هرآنچه را که تا چندسال پیش از طریق اداره پست امکان‌پذیر بود. 

این همه درازگویی کردم تا بگویم شماری از ایرانیان هنوز ایمیل را بعنوان آدرس پستی فرد که بسیارخصوصی هم هست نه باور دارند و نه پذیرفته‌اند. هر وقت دلشان خواست با یک کلیک کلی مطلب، عکس، جوک،موسیقی، اعلامیه‌های سیاسی، آگهی تبلیغاتی موبیل و دیگ‌زودپز، پلوپز برقی و چه... و چه... برای تو می‌فرستند بدون آنکه از تو بپرسند یا دستکم اجازه بگیرند. من که واقعا کلافه و خسته شده‌ام.

مدتهاست پوشه‌ای در جی‌میل بنام «ایمیل‌های ناخواسته» درست کرده‌ام و ایمیل‌های از این دست را  در آنجا بایگانی می‌کنم. اوایل با سادگی تمام برایشان می‌نوشتم: «خانم و آقا و یا فلان گروه سیاسی لطفا دیگر برای من چیزی نفرستید در صورت تکرار آدرس شما را می‌اندازم داخل سبد اسپم(آشغالدونی) اما انگار یا پاسخم را نمی‌خوانند یا بی‌خیال داستان هستند. بامزه اینجاست در بالا یا پایین برخی از این ایمیل‌ها خواسته شده که اگر نمی‌خواهید این خبرنامه برای شما فرستاده شود اینجا را کلیک کنید که ما هم بارها اینکار را کرده‌ایم و بعد با کمال تعجب می‌بینم که ارسال این ایمیل‌ها همچنان ادامه دارد.

برای اینکه خوانندگان فکر نکنند بنده دارم خودم را لوس می‌کنم یا حساسیت بخرج می‌دهم و یا احیانا غلو، از ساعت ۲۴ دیشب(۲۷ مارس) تصمیم گرفتم اسپم‌ها را پاک نکنم. تا همین لحظه ساعت ۹ صبح بوقت دانمارک که دارم این پست را می‌نویسم ۷۸۰ تا ایمیل دراسپم آمده که تعداد زیادی از آنرا خود جی‌میل اسپم می‌داند و بخشی را هم که خودم انداخته‌ام در آشغالدونی.

از طرفی روزانه بین ۷۰ تا ۸۰ ایمیل دریافت می‌کنم که تنها یک درصد آن به من ارتباط دارد و باقی همان ایمیل‌های ناخواسته است.

خب حالا بقول لنـیـن چه باید کرد؟ من اطمینان دارم خیلی‌ها  چنین مشکلی دارند. برخی از بلاگرها هم این معضل واقعا اجتماعی و فرهنگی را قلمی کرده‌اند اما کسی پیشنهادی برای حل این «مزاحم» نداده است. من البته دو راه به عقلم رسیده و آنرا مطرح می‌کنم اما اگر دوستان و خوانندگان این وبلاگ هم مثل من کلافه شده‌اند در بخش نظرخواهی بنویسند و اگر پیشنهادی هم دارند چه بهتر تا بتوانیم یک گفتگوی جدی در این مورد داشته باشیم.

و اما دو پیشنهاد من:

۱) در ایمیل‌ یا ایمیل‌هایتان یک گزینه با عنوان ایمیل‌های ناخواسته یا هر نامی که دوست دارید درست کرده و بجای پاک کردن این ایمیل‌ها آنها را بایگانی کنید. بعد هر بار پست جدیدی منتشر می‌کنید در پایان مطلب زیر یک گزینه که می‌شود نام مشترکی هم برایش انتخاب کرد. مثلا « فلانی جان بچه‌ات دیگر این ایمیل را برای من نفرست» یا «ایمیل‌های ناخواسته» چیزی در این مایه و بعد ایمیل‌های دریافتی را با نام شخص فرستنده گذاشت زیر آن گزینه تا شاید خلایق دست از این کار بردارند.

۲) می‌شود بجای این همه بازی وبلاگی، در مورد این معضل در وبلاگ‌تان، دستکم یک پست بنویسید و آنرا برای درج در بلاگ‌نیوز بفرستید. برای اینکار وارد صفحه «تماس با ما» بشوید و لینک مطلب خود را ارسال کنید.

اولین پست امسال ما هم دراز شد و هم خیلی انقلابی، امیدوارم در سال جدید بلاگرها با تمام اختلاف نظری که با هم دارند و بسیار هم طبیعی است در مورد حقوق بشر و نقض آن در ایران اتفاق نظر داشته باشند و سد سانسور را شکسته بیشتر بنویسند و متحد عمل کنند.

در آستانه بهار و نوروز خبر خوبی دارم برای علاقه‌مندان بیلی، بویژه ملاحسنی که سخت نگران عزب ماندن ایشان بود. بله... سرانجام بیلی چند روز پیش به میمنت و مبارکی داماد شد. نخست تصویر عروس «لاکی» خانم را ببینید تا شرح عروسی را به عرض برسانم.

لاکی و بیلی قبلا همدیگر را دیده بودند و از شما چه پنهان  در همان دیدارهای اولیه این دو نه یکدل که صد دل عاشق هم شدند. پنجشنبه ششم مارس «کیم»، دوست دانمارکیم و پدر لاکی زنگ زد که بله لاکی آماده عروس شدن است اجازه می‌دهی برای دیدن بیلی بیاییم. لاکی و کیم عصری آمدند. همینکه در را باز کردم بیلی چنان ذوق زده و شنگول شد که نمی‌توانست رفتارش را کنترل کند. خب بیچاره تقصیر هم نداشت، نخستین باری بود که داماد می‌شد. کیم چند ساعتی ماند و بعد قرار شد لاکی تا شنبه پیش ما بماند.

مشکل بیلی این بود که نمی‌دانست چکار کند. اولین تجربه‌ی عشقی‌اش بود و ناشی، یکروز طول کشید که یاد گرفت و البته این را مدیون لاکی است که خیلی به او کمک کرد. باری عروس و داماد سه شبانه روز نه چیزی خوردند و نه حتا یک چرت چند ثانیه زدند و نه گذاشتند بنده بخوابم. مرتب در طول و عرض آپارتمان کوچک ما می‌دویدند، همدیگر را می‌بوسیدند و ...

و اما عصر شنبه جناب بیلی، بعلت کم‌خوابی، نخوردن شام و ناهار، هیجان و استرس از هوش رفت(می‌گوید خواهش می‌کنم این قسمت را ننویس و آبروی ما را در وبلاگستان نبر) سخت ترسیدم و نمی‌دانستم چکار باید کرد بهرحال به او تنفس مصنوعی دادم و کمی ماساژ که کم‌کم بهوش آمد. بعد مجبور شدم هردو را از هم  جدا کنم. لاکی را تا آمدن پدرش در اتاق خوابم زندانی کردم. دوشبنه به دکترش زنگ زدم و جریان عروسی و غش کردن بیلی را بعرض رساندم. گفت: «نگران نباش، بخاطر هیجان و افراط در سکس بوده». حالا منتظرم ببینم بچه بیلی چه شکلی خواهد بود امیدوارم که گربه نباشد.

اگر می‌خواهید با عروس خانم بیشتر آشنا شوید اینجا را کلیک کنید.

پ.ن: جاهای دیگر اروپا را نمی‌دانم اما در دانمارک این سنت است که اگر لاکی یک بچه بزاید بیلی، ۵۰۰ کرون می‌گیرد لابد بابت حق‌الزحمه! و اگر دو تا بچه باشد ۱۰۰۰ کرون و همینطور هر بچه ۵۰۰ کرون افزوده می‌شود. امیدوارم لاکی شش تا بچه بزاد که چندان هم بعیدنیست تا ما با این پول برخی از چاله چوله‌ها را پرکنیم. 

پ. ن. ۲ عکس‌های لاکی و بیلی را کیم با موبیل‌اش گرفت و بعدا برایم ایمیل کرد بجز عکس اولی که از سایت لاکی کش رفتم.

پست‌های مربوط به بیلی:

پنج سال گذشت / بیلی و انتخابات / پدر سوخته آقا بیلی! / گفتگوی بیلی با من /

 بیلی و کریسمس / بیلی و تجربه‌های برفی / تولدت مبارک / عذزخواهی از بیلی /

بیلی و من: منظور از ایران یعنی خودش و چند نفر دیگر!

رکوع و سجود این نمازگزاران واقعا دیدنی است! بقول گوشزد نظر شما چیست؟

پ.ن: بیلی می‌گوید اگر من بودم، می‌گفتم آن شش خانم لخت امامان جماعت می‌شدند و بعد من با کمال خلوص نیت پشت سرشان نماز می‌خواندم که ثوابش بیشتر است.

بازهم پ.ن: زنانی که در آن خانه بوده‌اند نیز بازداشت شده‌اند و در جریان بازجوئی و تحقیقات گفته‌اند سردار زارعی از ما خواسته بود لخت شده و دسته جمعی به صف شده و نماز بخوانیم!

 اولاتا جایی که ما می‌بینیم و می‌خوانیم اکثر رهبران و سیاستمداران جهان، بجز کشور سودان، حزب‌الله لبنان و حماس، همگی شما را چِل و خُل می‌دانند.

دوما از حکومت اسلامی که شما رییس‌جمهورش هستید بعنوان یک رژیم تروریستی یاد می‌شود.

سوما می‌دانید شما با دل ملت‌های عالم چه کرده‌اید؟ تمام ملت‌های عالم را از ایران و ایرانی بیزار و متنفر کرده‌اید.

البته ما طبق معمول و مثل همیشه این حرفهای شما را بحساب همان هاله‌ی نور  می‌گذاریم.

سخنان میزبان: «متصديان و مروجان فرهنگ غرب و لائيك در تكاپو هستند تا مثل خوره در جامعه ما رخنه نمايند كه آثار منفی آن بسيار فروان است.»

رییس جمهور: «دولت برای مساجد و مصلی‌ها، علاوه بر بودجه‌‌های استانی، رديف‌های بودجه ملی در نظر گرفت.»

رییس مجلس: «يكی از افتخارات مجلس هفتم تخصيص بودجه برای حوزه‌های علميه و مراكز دينی مثل مصلی‌ها و مساجد است.

پیدا کنید پرتقال فروش را؟ 

راستش ما تازگی‌ها کشف بزرگی کرده‌ایم که نمی‌دانم شما تا چه اندازه این کشف را جدی می‌گیرید. قضیه از این قرار است حقیر دشمن اصلی حکومت اسلامی را کشف کرده‌است. این دشمن نه آمریکاست نه اسراییل و نه ضد انقلاب، بلکه یک جفت «دست» است. باور نمی‌کنید؟ با کمی توضیح متوجه خواهید شد.

ببیند مثلا رهبر، مرتب می‌گوید: «دست‌ها»یی در کارند تا ملت ما را نسبت به نظام بدبین کنند. رییس‌جمهور هم چپ و راست و در هر سخنرانی از این «دست‌ها» نام می‌برد. فرضا اگر گفته شود تورم در دولت آقای احمدی‌نژاد بیداد می‌کند، ایشان بلافاصله می‌گویند: «دست‌ها»یی در کارند تا دولت مردمی را تضعیف کنند یا «دست‌ها»یی در کارند تا تمام مشکلات مملکت را به گردن دولت بیاندازند. رییس و اعضای شورای نگهبان، رییس و اعضای مجلس تشخیص مصلحت، روسای ارتش و سپاه، بسیج، شهردار تهران، نمایندگان مجلس، امامان جماعت و خلاصه همه از دخالت و کارشکنی این «دست‌ها» گله‌مندند. از طرف دیگر کسانی هم که در قدرت نیستند کلی از دست این «دست‌ها» شاکی‌اند. به سخنرانی‌های اخیر خاتمی‌چی‌ها نگاهی بیاندازید تا متوجه شوید که ما پرت و پلا نمی‌گوییم. آنها هم می‌گویند: «دست‌ها»یی درکارند تا بازماندگان امام (ره) را تخریب کنند یا همان «دست‌ها» درکارند تا برعلیه نیروهای خط ‌امام سم‌پاشی کنند و یا «دست‌ها»یی در کارند تا صلاحیت کاندیدهای خط‌امام را رد کنند.

البته این «دست‌ها» ویژگی‌هایی هم دارند که در بیشتر سخنرانی‌ها به آن اشاره می‌شود که ما با دقت و تحقیق و تفحص خصوصیات این دست‌ها را برای شناسایی بیشتر دسته‌بندی کرده‌ایم:

۱) این دست‌ها «نامریی» هستند یعنی آنها را نمی‌توان دید مثال: « دست‌های نامریی درکارند تا اسلامی بودن نظام را زیر سوال ببرند»

۲)  این دست‌ها یک «دست» نیستند بلکه دو تا دست هستند چون همیشه گفته می‌شود: «دست‌هایی در کارند» اگر می‌گفتند دستی در کار است طبیعتا ما می‌فهمیدیم که تمام دخالت‌هایی که در حکومت اسلامی می‌شود زیر سر یک «دست» است که تحقیقات ما خلاف آن را ثابت می‌کند یعنی ما با یک جفت دست سروکارداریم.

۳) این دست‌ها علاقه‌ی عجیبی به برقراری رابطه با آمریکا را دارند. مثال: «دست‌هایی در کارند تا نظام را مجبور کند با آمریکا پای میز مذاکره بنشیند.»

۴) این دست‌ها با صهیونیزم و اسراییل رابطه تنگاتنگ و دوستانه‌ای دارد. مثال: « دست‌هایی نامریی در کارند تا ما جنایات اسراییل و صهیونیست‌ها را فراموش کنیم و آنها را به رسمیت بشناسیم.»

۵) این دست‌ها چند ویژگی کم اهمیت‌هم دارند که پشت‌سرهم ردیف می‌کنیم و مبحث را می‌بندیم.

طرفداری از حکومت لائیک، بی‌ناموسی، تهاجم فرهنگی، ضدانقلاب و...

حکم اعدام «یعقوب مهرنهاد»، را شدیدا محکوم می‌کنم و خواهان آزادی بدون قید و شرط او هستم.

زندگی با بیلی چندان هم ساده نیست. دستکم سه بار باید بیرون برود در هر هوایی و در هر فصلی. صبح‌های زود یکبار، که معمولا زمان و مسیر گردش را من تعیین می‌کنم چون باید بروم سرکار. باردوم بعدازظهر است که بیلی تصمیم می‌گیرد کجا برویم و کی برگردیم که معمولا بیش از یکساعتی طول می‌کشد. می‌ماند گردش شبانه که هردو تصمیم می‌گیریم.

بیلی تنها یک وعده غذا می‌خورد. ساعت شش عصر حتما شامش باید آماده باشد وگرنه زمین و زمان را بهم می‌ریزد. عاشق چلومرغ است و اگر هرروز برایش آماده کنی با اشتها و رضایت کامل میل می‌کند. کباب و ماکارونی در رده‌های بعدی لیست غذاهایش قرار می‌گیرد.

بیلی با آن‌که کوچکترین سگ دنیاست(کوچکتر از یک گربه‌، با وزنی حدود ۲۵۰۰ گرم) شخصیتی بسیار قوی دارد و سری نترس، در عین‌حال فوق‌العاده با هوش است. صدای سه‌تار را نسبت به سازهای دیگر خیلی زود تشخیص می‌دهد و عاشق سه‌تار احمد عبادی است. گاهی که خیلی سربسرم می‌گذارد و می‌خواهد با او بازی کنم و من گرفتار کاری هستم یا بی‌حوصله‌ام سی‌دی عبادی را برایش می‌گذارم، بلافاصله می‌پرد روی مبل و گوش می‌دهد. جالب آن‌که وقتی سی‌دی تمام می‌شود نگاهی به من می‌اندازد و چندتا پارس می‌کند که یعنی فلانی تمام شد دوباره می‌خواهم گوش کنم، باورکنید اغراق نیست.

بیلی با استفاده از حس بویایی، شنوایی، نگاه، اندام(بویژه حرکت دُم و گوش) و با صداهای مختلفی با من ارتباط برقرار می‌کند به عبارتی سخن می‌گوید و در عین‌حال تمام عادت‌ها و رفتارهای من را در حالت‌های روحی مختلف می‌شناسد. من با او دانمارکی حرف می‌زنم. مثلا بیا، برو، بنشین، از این طرف، بایست، منتظر بمان و بطورکلی جمله‌ها و واژه‌هایی که برای ارتباط با او ضروری است. در عین حال فارسی را هم در همان حد می‌فهمد. یکی از دوستانم که بیلی را خیلی دوست دارد و البته این احساس دوطرفه است وقتی بدیدنمان می‌آید با او لری حرف می‌زند. این را هم بگویم که رفتارش با دوستانم یکسان نیست و بستگی دارد که هرکدام چگونه و چطور او را تحویل بگیرند. دوست داشتن و عشق در قاموس بیلی بی‌مرز است. نه باید و نبایدی دارد و نه خط قرمزی تا آنجا که اگر خطری تورا تهدید کند او خود را برای نجات تو قربانی می‌کند. بی‌خود نیست که می‌گویند کاش انسان عشق و وفاداری و محبت را از سگ‌ می‌آموخت.

می‌بینم این پست دارد بیش از حد دراز می‌شود. گفته‌ها و ناگفته‌ها در مورد بیلی بسیار است اما باید بگویم زندگی با موجودی دیگر نگاهت را به طبیعت و جهان پیرامون عوض می‌کند و از این‌که می‌بینی انسان این جانوری که مدال اشرف‌ مخلوقات را هم به گردن انداخته است در نابودی کره زمین چه شتابی دارد بغض‌ات می‌گیرد و از انسان بودنت خجالت می‌کشی.

آلودگی محیط زیست، از بین بردن جانوارانی که در هارمونی کامل با طبیعت زندگی می‌کنند و قبل از انسان در این کره خاکی زیسته‌اند، جنگ و کشتار به نام خدا و مذهب، ایدئولوژی، ناسیونالیست و هزار کوفت و زهرمار دیگر بخش کوچکی از پرونده سیاه بشریت است. آیا شما حیوانی را می‌شناسید که این همه جنایت کرده باشد؟

بیلی جان تولدت مبارک