من که در سالهای جوانی بقول معروف خانه پدری را ترک گفتم، در کشوری زندگی میکنم که به یکی از دموکراتیکترین کشورهای جهان معروف است. دموکراسی در اینجا تنها به آزادی مطبوعات و احزاب خلاصه نمیشود بلکه به فرهنگ مسلط یک ملت تبدیل شده است. بطور نمونه حزب التحریر یک سازمان اسلامی، فناتیک و ضد آزادی است، که هدفش را هم بدون تعارف برانداری سیستم حکومتی دانمارک اعلام کرده است تا انشاءالله بتواند بجای آن حکومت اسلامی خلیفهگری را برقرار کند. و در مقابل هم حزب فاشیست هست که آنهم هدفش برقراری حکومتی از نوع هیتلریاش و قلع و قمع خارجیها، یهودیان، چپها و... است. هردو این حزب آزادانه فعالیت میکنند و بیش از نود درصد مردم مخالف ممنوع کردن آنها هستند. من هم با ممنوع کردن این احزاب مخالفم چرا که باور ندارم یک شهروند دموکرات و طرفدار حقوق بشر برود و عضو چنین حزبی بشود.
حالا چه نتیجهای میخواهم از این مقدمه بگیرم، الان عرض میکنم. تاکنون سعی کردهایم انتخاب کسانی که برای همکاری و دادن لینک در بلاگنیوز ثبتنام میکنند از میان بلاگرها باشند تا وقتیکه لینکی میدهند خواننده بتواند با کلیک روی نام کاربر وبلاگش را هم بییند. این امکانی است که در هیچکدام از لینکدهها نیست. علت این کار هم دو چیز است:
۱) تبلیغ برای وبلاگ لینکدهنده.
۲) وبلاگ معرف و شناسنامه لینکدهنده است.
گاهی شده همکاری به مطلبی با کیفیت و جالب لینک داده است که من کنجکاو شدهام تا ببینم این چه کسیاست و یکراست رفتهام سراغ وبلاگش و برای همیشه خواننده و مشتریاش شدهام. مورد عکس آنهم بوده است.
در بین این ۳۳۶ عزیزی که نودونه درصدشان بلاگراند و تا به امروز با ما همکاری میکنند و هرروز هم چند متقاضی داریم، کلکسیونی است از اندیشههای متفاوت و متضاد که نه تنها ایرادی ندارد بلکه باعث تنوع و رنگی شدن بلاگ نیوز هم میشود. طبیعی است که در بین همکاران افراد مذهبی و حتا طرفدار سرسخت جمهوری اسلامی هم وجود داشته باشد که تا زمانیکه اساسنامه و مقررات بلاگنیوز را رعایت میکنند من با حذف آنها مخالفم. همچنانکه در بین همکاران ما افراد لائیک، مخالف جمهوری اسلامی، کمونیست، اصلاحطلبان دولتی، حزبی و غیر حزبی، ادیب، شاعر، نویسنده، روزنامهنگار، استاد دانشگاه و... هم وجود دارد. و همه این دوستان در برابر قانون که همان اساسنامه بلاگنیوز است مساویاند. این گوناگونی اندیشه و جهانبینی آدمها در هر جامعهای کاملا طبیعی است و در بلاگ نیوز هم بازتاب پیدا میکند که خب میتواند بستر مناسبی باشد برای تمرین کارجمعی دموکراتیک، چیزی که از مشکلات و ضعفهای تاریخی و همیشگی ما ایرانیان به دلیل استبداد سههزارساله و تربیت ایرانی «همه چیز مال خودم و گور پدر دیگران» بوده است. باید بگویم بلاگنیوز همچنان دوران آزمایشی خود را میگذارند و مسلما با تجربهای که در این مدت کسب کردهایم تغییراتی در اساسنامه داده خواهد شد. قرار هم گذاشتهایم صفحهای وبلاگ مانند، ویژه همکاران راه بیندازیم که بتوانیم حرفها و انتقادات و هرچه است را آنجا بزنیم و با هم کلنجار برویم. خود من حرفهای زیادی برای گفتن دارم که دلم نمیخواهد اینجا مطرح کنم. امیدوارم مسوولفنی بلاگنیور حالا که سروسامان هم گرفته است هرچه زودتر آستیناش را بالا بزند و این کار خیر را به سرانجام برساند. نمیخواهم با درازگویی حوصله شما را بسر برم اما سعی میکنم این روزها چند پستی را به بلاگنیوز اختصاص بدهم تا چه پیش آید.
