به: Flemming Rose
تاکنون آنچه که در مورد جنجال کاریکاتورها دیدهام، خواندهام. میشود گفت امروز همه نظری در این مورد دارند. برخی تنها روزنامه یولند پست را محکوم کرده و تظاهرات خشونت بار را امری طبیعی دانستهاند. برعکس عدهای مدافع این روزنامه و مخالف اعتراضات آنچنانی بودهاند. کسانی هم عمل هر دو طرف را نادرست خواندهاند و برخی هم انتشار کاریکاتورها راتوطئه مشترک صهیونیسم، آمریکا و استکبار جهانی میدانند. اما من میخواهم ببینم آیا میشد نگاهی دیگر به قضیه کرد؟ نگاهی انسانیتر؟ یک لحظه بیایید تمام پیشداوریهایی را که در باره این جنجال در ذهن انباشتهایم کنار گذاشته و با هم با ذهنی تازه به موضوع نگاه کنیم و مبنای قضاوتمان را حرفهای «فلیمینگ رُز» دبیر فرهنگی روزنامه «یولند پست»، متهم شماره یک، منتشر کنندهی کاریکاتورهای محمد و آفریننده این بحران بگذاریم، بشرط آنکه به حرفهایش که مکرر در رسانههای مختلف تکرار و تکرار کرد اعتماد کنیم. بعنوان یک انسان نگاهش کنیم، روزنامهنگار، نویسنده، منتقد... بعنوان آدمی که زندگیاش از راه قلم تامین میشود. میتوان با افکار او مخالف بود، میتوان در هستی شناسی جهان با او به تفاهم نرسید، میتوان اورا دوست نداشت اما میتوان پذیرفت که او هم اشتباه میکند، میتوان درکش کرد، حتا امروز که زیر وحشتناکترین فشارهای روانی قرار گرفته برایش دل سوزاند، اندکی با او همدل بود. این همه سرزنشش نکرد. چرا باید انسانها از مچاله شدن انسانی دیگر این همه لذت ببرند؟
«فلیمینگ رُز » زمانی که کاریکاتورهای پیامبر اسلام را منتشر کرد اگر میدانست با چنین اعتراضی روبر خواهد شد هرگز دست به این کار نمیزد. او یک روزنامهنگار است و مثل همه روزنامهنگاران میتواند اشتباه کند. آیا هیچکدام از ما در زندگی اشتباه نکردهایم؟ آیا در آینده نخواهیم کرد؟ آیا تاکنون روزنامهنگاران در چهار گوشه جهان اشتباه نکردهاند؟ و اگر فردی پی به اشتباه خود برد چه کاری جز عذرخواهی از دستش برمیآید. آیا اگر من اشتباهی مرتکب شوم و عذرخواهی کنم، نباید بخشوده شوم؟ آیا باید تا دم مرگ صلیب اشتباهم را بدوش بکشم تا جُلجتای پایان؟
«فلیمینگ» بارها در گفتگو با خبرنگاران گفت: «من مخالف هیچ مذهبی نیستم!»...« من از اینکه احساسات مسلمانان را جریحهدار کردهام واقعا متاسفم»...« من ضد خارجی نیستم، همسر خودم خارجی است و دو فرزندم خارجی ـ دانمارکی هستند»...« من ۱۵ سال دور از دانمارک زندگی کردهام و در این مدت در کشورهای مختلف خارجی بودهام، من حس و حال خارجیها را از هر دانمارکی بهتر میفهمم»... « در انتشار کاریکاتورها قصد توهین به اسلام را نداشتهام»...« اگر برخی از مسلمانان اندکی تولرانس داشتند، داستان به اینجا کشیده نمیشد» و... این جملهها را او بارها و بارها تکرار کرد و دست آخر میدانیم عذرخواهی از مسلمانان به چند زبان از جمله عربی در صفحه اول یولند پست منتشر شد. میشد او را بخشید نه؟
این روزها او را مجبور کردند به مرخصی اجباری برود. اگر نگاه ما به «فلیمینگ»کمی تنها به اندازه یک قطره کوچک انسانی بود، امشب تا دم دمای صبح درحالیکه همسر و دو کودکش بیدلهره و ترس از مرگی که هرلحظه در هیبت نوجوانی بسراعشان بیاید در خواب بودند... آری او الان در دفتر روزنامه نشسته بود و مطالب فرهنگی را برای فردا آماده میکرد آخر روزنامه یولند پست صبحها منتشر میشود.

فلیمینگ رُز دبیر فرهنگی روزنامه یولندپست