پاسخ نویسندهی وبلاگ یاد من باشد
من رای میدهم و به معین هم رای میدهم. به نظر من رای ندادن نه تنها احترام به شعور شخصیم نیست و باعث تزلزل نظام هم نمیشود، بلکه رای ندادن برابر است با انتخاب هاشمی و این یعنی یکدست شدن حکومت و تثبیت بیش از پیش نظام که این بیشتر شعور فردی من را زیر سوال می برد. مقایسهای بین دولت هاشمی و خاتمی بکنید. آیا حاضرید به آن سالها بازگردید؟ نتیجه رای ندادن را در مجلس هفتم دیدیم و تاوانش را هم داریم پس میدهیم. اصلاح در حکومت ۲۸ ساله باید به تدریج صورت بگیرد و ۸ سال کافی نیست. وجود دولت اصلاحات حتی اگر نتواند کار زیادی بکند، مانعی برای بازگشت به عقب است. برای بچهای که نمیتواند بدود یا حتا بدرستی راه برود، تاتی تاتی کردن هم خودش غنیمت است.
پاسخ نویسندهی وبلاگ پیام ایرانیان
تلخداروئی به نام «اكنون»
نام من شاید برای بسیاری آشنا باشد، شاید هم نه، اما اگر كسی كوتاهزمانی وقت صرف كند و نگاهی به بایگانی نوشتههای من در دو سال گذشته بیفكند، میتواند مراكز ثقل طرز فكر مرا بیابد و حتی رگههای تغییرات فكری و چرخشهای نظری مرا مشاهده كند. این مقدمه را آوردم تا بگویم تحلیلگری كه راهی را برمیگزیند با چه پشتوانهای نظر میدهد و راهكار ارائه میكند. نگاه امروز ما حاصل راه رفتهی دیروز ماست.
من در شرایط كنونی و با تحلیلی كه از آرایش سیاسی بازیگران صحنهی سیاست در داخل و خارج از ایران دارم و با در نظر گرفتن قاعدهی هزینه-فایده گزینهی شركت در انتخابات و رأی به دكتر معین را برگزیدم. گزینهی تحریم را از آن رو بیفایده میدانم كه توانائی تبدیل به "جنبشی فراگیر" و "گفتمانی همگانی" را -دستكم در شرایط فعلی- ندارد و نتیجه تحریم و مشروعیتزدائی از حاكمیت پیش از آنكه به نفع ملت باشد، به سود حاكمان منفعتطلبی خواهد بود كه آمادهاند تا بر سر منافع ایران معامله كنند شاید چندی بیشتر بر اریكهی قدرت باقی بمانند، وگرنه كیست كه از تناقضهای نهفته در قانون اساسی كنونی بیاطلاع باشد و بنبستهای آن را نشناسد؟! تنها انتخابات ملی در ایران همین انتخابات ریاست جمهوری است كه دغدغههای فرامنطقهای بیشتر مطرح میشود اگر چه حتا در این مورد نیز دامن زدن به مطالبات قومی برای جلب رأی و بازارگرمی رونق فراوانی دارد. تجربه نشان داده است اكثریت مردم به غیر از ساكنان كلانشهرها، به انتخابات با رویكرد منافع منطقهای مینگرند نه دغدغههای سیاسی، بنابراین آنها در تمامی انتخاباتی كه با سرنوشت درازمدت آنان در محل سكونتشان نسبت دارند شركت میكنند (انتخابات مجلس و شوراها). جای بحث راجع به انتخابات خبرگان نیز نیست كه انتخاباتی محدود، صنفی، دور از حداقل معیارهای انتخابات و استوار بر منطقی باطل است. با این وصف، گفتمان تحریم در فراگیری خود عقیم میماند و ناكارا میشود. تحلیل مفصل این بحث را در دو مقالهی اخیرم آوردهام. از آن گذشته، به باور من مشكل اصلی ما ایرانیان نه فقط ساختار حقوقی و حقیقی نظام حاكم و شیوهی تفكر فردی و نحوهی رفتار جمعی ما كه ناتوانی جامعهی مدنی ما در برابر دولت مقتدر است. این نكتهای است كه كمتر عنوان میشود و اگر بدان اشارهای میشود نتیجهای از آن بیرون نمیآید. عصر امروز در ایران، عصر انجمنها نام گرفته است. همین انجمنها و تشكلهای غیردولتی هستند كه كار جمعی را به ایرانیان بیتجربه میآموزند و پایههای جامعهی مدنی را در برابر دولت تقویت میكنند. چگونه میتوان این نهالهای نوپا را تنها گذاشت و به سراب "تحریم" و "رفراندوم" دلخوش كرد؟ میوهی انتخابات شوراهای دوم چه بود؟ حاصل انتخابات مجلس هفتم چه شد؟ كدام دستاورد قابل دفاع در پس تحریم این دو انتخابات ظاهر شد؟ كدام گام رو به جلو برداشته شد؟ چرا به نابودی كاشتههای خویش كه با رنج بسیار قد كشیدهاند رضایت میدهیم؟ من در ایران زندگی میكنم و از فردای دوم خرداد در كوران تمامی تحولات آن حضور فعال داشتهام و فضا را از نزدیك لمس كرده و میكنم و با صراحت میگویم گزینهی تحریم تنها و تنها "عقبگرد" ما را در پی خواهد داشت. انتخاب دكتر معین نه تنها ادامهی گام به گام راه رفته و اصلاح خطاهای گذشته كه مهمتر از آن تحقق حاكمیت دوگانه است كه هم تمركز كانون قدرت را هدف میگیرد و به تضعیف تدریجی نهادهای انتصابی میانجامد و هم در سایهی نزاعهای سطوح فوقانی قدرت و يكدست نشدن قدرت، فرصت تنفس و فعالیت در سطوح پائینتر را فراهم میسازد. فراموش نكنیم كمترین دستاورد اين هشت سال، حاكمیت عناصری گفتمانی است كه تا دیروز جُرم و كفر تلقی میشد و امروز رویهای بدیهی مینماید.
لیست دوستان بلاگری که تاکنون نظرشان منتشر شده است:
در جدال با خاموشی / گرافیک / ف.م.سخن / سفرشب / خیابان شماره ۱۱ / خُسنآقا / زیتون / مریم / دندانپزشگ / طوفان / صعود برهنه / لندنی / بیبی باران / Dizzy Rocker / سردبیر خودم / یرقان / تارنوشت / سایه آبی / سرزمین آفتاب / نیکآهنگ کوثر / آواره / سیپریسک / زن ایرانی / شبکه تارعنکبوتی / برونکا / عبدالقادر بلوچ / ملاحسنی درکانادا / حسن درویشپور / میداف / وبلاگ پویا / پارسانوشت / گیلیران / دختر همسایه / پسر شمالی / رنگین کلام / غربت نوشتهها / مهتاب / بیلی و من / سیاستمدار / یک گیله مرد / ایران طنین / خورشید خانوم / برما چه گذشت / کوچه / منتقد / افسون فسرده / خطورات /