پاسخ نویسندهی وبلاگ کوچه
۱. شرکت در انتخابات حق هر ایرانیست. من واقعا نمیدانم چگونه گروههایی براحتی این حق را نادیده میگیرند. عدهای درون حکومت میگویند رای دادن تکلیف و عمل به وظیفه شرعی است و هر کس شرکت نکند خائن، برانداز، منافق و ... است. در گزارشهای تلویزیونی هم ۱۰۰% مصاحبه شوندگان می گویند که شرکت در انتخابات وظیفه است و آنها حتما شرکت میکنند. البته تکلیف آن ۴۰ یا ۵۰ درصد از مردمی که در انتخابات شرکت نمیکنند این وسط مشخص نمیشود. در سوی دیگر کسانی که قصد شرکت در انتخابات را ندارند و ژست تحریم به خود گرفتهاند هم اظهار نظرهای مشابهی البته از بُعد دیگر میکنند. آنها میگویند شرکت در انتخابات خیانت، پشت کردن به مردم، کمک به نظام و حکومت و ... است. در نگاه دسته اول کسانی که رای نمیدهند یک مشت جاسوس امریکایی هستند که باید شهروند درجه دو محسوب شوند و در نگاه دسته دوم کسانی که رای میدهند یا عوامل نظام هستند یا مشتی مردم نادان که با گرفتن قند و شکر کوپنی حاضر به رای دادن شده اند.
۲. انتخابات در ایران آزادانه برگزار نمیشود, زیرا اگر چنین بود هرگز فردی همچون دکتر یزدی با سالهای سال مبارزه و ایستادگی در برابر استبداد رژیم شاه رد صلاحیت نمیشد. با این حال در شرایط فعلی و با توجه به نوع برخورد مردم با مسائل سیاسی، انتخابات و صندوقهای رای تنها چاره و امید مردم برای تعطیل نشدن اصل جمهوریت نظام است. دکتر معین امروزه نه تنها کف بلکه نماد مطالبات بر حق اما مسکوت مانده ایرانیان است. جبهه مشارکت به عنوان حامی اصلی معین در ۴ سال حضورش در مجلس در کنار برخی اشتباهات دستاورد های فراوانی را هم به همراه داشت. به گونهای که شاید مجلس ششم را بتوان دموکرات ترین پارلمان تاریخ سیاسی ایران دانست. به هر حال در شرایط فعلی تایید صلاحیت معین برای ایرانیان و از آن مهمتر برای استقرار جمهوریت ایران میتواند آخرین فرصت باشد. فرصتی که اگر با قهر کردن منفعلانه مردم همراه باشد شاید تا سالهای سال چنین فرصتی نصیب آنها نشود و دیگر کاندیدای نوگرایی توان از گذشتن از سد شورای نگهبان را پیدا نکند. به نظر من باید در این انتخابات شرکت کرد و با رای به معین مانع از یکدست شدن حکومت شویم. معین میتواند با انتخاب به عنوان رئیس جمهور تبدیل به رهبر اصلاحات شود و آنچه را که خاتمی در انجام آن ناکام ماند را به سر منزل مقصود برساند. گروههای اصلاح طلب خارج از حاکمیت نیز میتوانند حول این محور جمع شوند. همانطور که معین نیز بر استفاده از نیروهای ملی و مذهبی و نهضت آزادی – به عنوان اصلیترین جریان خارج از حاکمیت - در کابینهاش تاکید کرده است. من با احترام به نظر همهی تحریمیهای عزیز به آنها پیشنهاد میکنم این بار به جای قهر کردن با صندوقهای رای و امید بستن به انقلاب های رنگی – که هرگز در ایران محقق نخواهد شد – روز ۲۷ خرداد به صحنه بیایند و با رای به کاندیدای اصلاح طلبان پیشرو بار دیگر فرصت برقرای دموکراسی در ایران را فراهم کنند. لازم به ذکر است که اصلی ترین رقیب معین انفعال و قهر کردن مردم است و نه هاشمی. زیرا اگر میزان مشارکت بالا باشد وضعیت آرای رفسنجانی خیلی بهتر از مجلس ششم نخواهد شد.
پاسخ نویسندهی وبلاگ منتقد
بله! در انتخابات شرکت میکنم و به دکتر معین رای خواهم داد و در حد توان برای پیروزی وی تلاش خواهم کرد. اگر چه اصلاحات با تکیه بر اصلاحطلبان داخلی و در چارچوب قانون اساسیای که دارای نقص است کاری سهل و آسان نخواهد بود اما با توجه به موقعیت زمانیای که ما در آن قرار داریم وهزینههای سنگین انقلاب و جنگ که قبلا پرداختهایم، به نظر من دیگر توان پرداخت هزینههای اینچنینی را نداریم فلذا مطمئنترین و کم هزینهترین راه برای اصلاح ساختارهای قدرت، ادامه دادن راه جنبش اصلاحات است.
پاسخ نویسندهی وبلاگ افسون فسرده
من احتمالا در انتخابات شرکت خواهم کرد؛ چون فکر میکنم دورهی معین با خاتمی یک فرق اساسی دارد. در دورهی معین ایران مرکز توجه جامعهی جهانی است. همهی فشارها الان فقط متوجه ایران است. دیگر عراقی وجود ندارد که آمریکا را به خود مشغول کند. دقیقا به همین دلیل نتوانستند معین را رد صلاحیت کنند. خاطرهی خاتمی برای آنها به حد کافی تلخ بود که حاضر نشوند به معین صلاحیت حضور در انتخابات بدهند. اما وضعیت جهانی طوری بود که نمیشد معین را رد صلاحیت کرد. آن بازی مسخرهی حکم ولایتی هم که راه انداختند فقط برای شکستن معین بود. آنها از همان ابتدا میدانستند که نمیتوانند چنین کاری بکنند. به خاطر همین تفاوت دوران معین و خاتمی است که فکر میکنم مقاومت در برابر خواستههای مردم به نسبت کمتر خواهد بود و فرصت برای اصلاح طلبان برای پیشبرد برنامهها بیشتر. میتوان از این فرصت پیش آمده استفاده کرد و بر موج فشارهای جهانی سوار شد. تجربه نشان داده است که حکومت، علیرغم قیل و قالی که راه میاندازد، در برابر فشارهای بیرونی خیلی راحت کوتاه میآید. الان هم که زمان اوج این فشارهاست و گمان نمیکنم به این زودیها فروکش کند. البته غیر از این خوشبین هستم که اصلاح طلبان این بار با نقد خاتمی، همچون او فرصت سوزی نخواهند کرد. و در مقابل فکر نمیکنم حربهی تحریم کارگر بیافتد، انتخابات مجلس هفتم که اینگونه نشان داد.
لیست دوستان بلاگری که تاکنون نظرشان منتشر شده است:
در جدال با خاموشی / گرافیک / ف.م.سخن / سفرشب / خیابان شماره ۱۱ / خُسنآقا / زیتون / مریم / دندانپزشگ / طوفان / صعود برهنه / لندنی / بیبی باران / Dizzy Rocker / سردبیر خودم / یرقان / تارنوشت / سایه آبی / سرزمین آفتاب / نیکآهنگ کوثر / آواره / سیپریسک / زن ایرانی / شبکه تارعنکبوتی / برونکا / عبدالقادر بلوچ / ملاحسنی درکانادا / حسن درویشپور / میداف / وبلاگ پویا / پارسانوشت / گیلیران / دختر همسایه / پسر شمالی / رنگین کلام / غربت نوشتهها / مهتاب / بیلی و من / سیاستمدار / یک گیله مرد / ایران طنین / خورشید خانوم / برما چه گذشت /
