فیسبوک و بلاگرها

خیلی‌ها کم کاری بلاگرهای ایرانی را در ظهور پدیده شبکه‌های اجتماعی بویژه فیسبوک می‌دانند. اگر چه این نظر تا حدودی درست است اما تنها بخشی از واقعیت است. من قبلا در یکی از پستهایم نوشتم: «برخی کسادی بازار وبلاگ‌ها را به گردن شبکه‌های اجتمایی می‌اندازد. اگرچه خیلی از بلاگرها در فیسبوک و دیگر شبکه‌های اجتماعی حضور دارد اما این دلیل چندان کافی و درستی نیست. به باور من همه چیز با جنبش سبز شروع شد. در آن روزها وبلاگ‌ها پر مطالب بقول معروف سبز بودند. روزی نبود که بلاگرها تحلیل سیاسی نکنند، آنها اخبار جنبش سبز را پوشش می‌دادند، از مردم در کشورهای مختلف می‌خواستند در حمایت از سبزها به خیابان بیایند و خلاصه وبلاگ‌ها خواب  و خوراک نداشتند. سرکوب خشن و وحشیانه  جنبش سبز به فرمان علی خامنه‌ای و رییس جمهور احمدی‌نژاد با رمز «فتنه»، همه مردم و ازجمله بلاگرها را شوکه کرد. با اینحال آنها مدت کوتاهی  به نوشتن مطالب اعتراضی ادامه دادند و بعد کم کم سکوت بر وبلاگستان حاکم شد. مامورین سرکوب حکومت اسلامی، علاوه بر قتل رساندن و دستگیری معترضین در داخل ایران، بلاگرها و در مواردی خانواده آنها در ایران را تهدید به مجازات کردند. بقول خودشان ۳۰ هزار بلاگر بسیجی را برای شناسایی و چک نوشته‌های وبلاگها  آماده جهاد اینترنتی کردند.». دلیل دیگر من این که ممکن است برخی از بلاگرها دیگر حرفی برای گفتن نداشته باشند یا شاید فکر می‌کنند خوانندگان نوشته‌های آنها در فیسبوک بیشتر است. هرچه باشد به‎باور من، هیچ چیزها جای وبلاگ را نمی‌گیرد. وبلاگ اولین نشریه  واقعا دموکراتیک جهان اینترنت بود که همه کاره آن تنها یکنفر بود. وبلاگ برای اولین بار در تاریخ انسان، اجازه می‌دهد تا شهروند عادی در هر گوشه‌ی جهان هرچه دلش می‌خواهد بدون ترس از سانسور و رژیم‌های دیکتاتوری بنویسد. امروز چنان امکاناتی برای بلاگرها فراهم شده که نوشته‌هایش را  می‌توان  به  هر زبانی خواند. باری برای من شبکه‌های اجتماعی مثل لینکده می‌ماند. هر پستی که در وبلاگ می‌نویسم در این لینکده‌ها به اشتراک می‌گذارم و امیدوارم بلاگرهایی که به کارشان علاقه دارند همین کار انجام دهند تا فیسبوک نشینان برای خواندن مطلب به وبلاگ شما بیایند و بدین ترتیب آنها را کم کم به فرهنگ خواندن در وبلاگها عادت دهیم. به باور من هدف اولیه بنیانگذار فیسبوک این شاید بود که محلی برای ارتباط دوستان صمیمی ایجاد کند. اما همانطور که می‌بینید امروز  به یک تجارتخانه عظیم تبدیل شده. مثلا من در فیسبوکم ۶۹۵ دوست دارم که بجز تعدادی که می‌شناسم و دوستانم هستند بقیه را نمی‌شناسم و در این مدت ندیده‌ام  یکی از آنها نوشته‌های من را لایک کنند یا  حتی تولدم را تبریک بگویند. حال حساب کنید آدمی که ۵۰۰۰ دوست دارد در چه وضعی است. امروز فیسبوک به مجله‌هایی  می‌ماند که در آرایشگاه‌ها فراوانند و تا نوبتت برسد آنها را ورق می‌زنی و هرگز بفکر خرید این مجله‌ها نمی‌افتی. در این مورد باز هم می‌نویسم.

بیلی و من: امیدوارم دوستان در وبلاگ کامنت بنویسند و نه در فیسبوک!

image_pdfimage_print

3 thoughts on “فیسبوک و بلاگرها

  1. سلام، مشخصاً در مورد خودم، علت فیسبوک نبود. فیسبوک جایگزین وبلگ از دست رفته به دلائل نامرتبط شد، نه اینکه باعث از دست رفتنش شده باشه.

  2. سلام، مشخصاً در مورد خودم، علت فیسبوک نبود. فیسبوک جایگزین وبلگ از دست رفته به دلائل نامرتبط شد، نه اینکه باعث از دست رفتنش شده باشه.

Comments are closed.