نوستالژی شماره ۲

دیشب  داشتم وب آرشیو،  پرسه می‌زدم. راهم را کج کردم و وارد آرشیو وبلاگ ف.م. سخن شدم. همینطور که صفحه را ورق می‌زدم چشم به مطلبی افتاد که در مورد فیلتر شدن بیلی و من نوشته بود. یک عکس پر معنی را هم  چاشنی کرده بود. بیشتر از این توضیح نمی‌دهم خودتان بخوایید:

نوشته: ف.م. سخن

بیلی و من به جمع زندانیان مجازی پیوست!

در عالم مجاز، چیزهایی هست مشابه عالم واقع. فیلترینگ را هم می‌توانیم به زندان مجازی حکومت اسلامی تشبیه کنیم که در آن، وبسایت‌ها و وبلاگ‌ها را حبس می‌کنند. وبلاگ‌های سیاسی حکم زندانیان سیاسی را دارند و وبلاگ‌های پورنو و غیره حکم زندانبان عادی. زندانیان سیاسی آدم‌های خطرناکی هستند که می‌خواهند مردم را آگاه کنند؛ حکومت هم طبیعتا رو در روی آنها می‌ایستد. گاه حکومت، آدمهایی را می‌گیرد و به زندان می‌اندازد که خودشان فکر می‌کنند سیاسی نیستند، اما حکومت متاسفانه چنین برداشتی ندارد. مثلا همین زندانی سپاسی تازه وارد، «بیلی و من». بیلی که سگ است و حاضرم شرط ببندم زندانبان حتی اسمش را نمی‌تواند درست تلفظ کند! آقای «من» هم که اهل موسیقی و هنر است و اصلا به نظر نمی‌رسد بخواهد مردم را به شورش و قیام مسلحانه دعوت کند. اسم‌ واقعی‌اش را هم از اول گفته و عکس‌اش را هم سَرْ دَر  وبلاگش چسبانده. پس ایشان را دیگر چرا دستبند زده و به زندان انداخته‌اند؟ جواب فقط در همان یک کلمه‌ای که قبلا گفتم خلاصه می‌شود: آگاهی دادن به مردم. «بیلی و من» یکی از وبلاگ‌های خوب و خواندنی‌ست. مراجعه‌کننده به آن با نویسنده‌ای -ببخشید! بیلی را فراموش کردم؛ نویسندگانی- صمیمی رو به روست که با زبانی صریح، افکارشان را قلمی می‌کنند و این برای حکومت خطرناک است. زندانیان مجاز باید بدانند وسط دعوا حلوا تقسیم نمی‌کنند و هر کسی درگیر است می‌خواهد از خودش دفاع کند. حکومت ما هم که فکر می‌کند وبلاگ‌نویسان  سپاسی با او دعوا دارند و می‌خواهند او را بزنند (و شاید زیاد هم اشتباه نمی‌کند)! پس «سپر» اینترنتی را جلویش می‌گیرد و مثلا از خود دفاع می‌کند. این «سپر»، البته مثل آبکش سوراخ سوراخ و مثل جگر زلیخا پاره پاره است و خاصیت تدافعی‌ی چندانی ندارد ولی هر چه که هست، به حکومت دلگرمی می‌دهد که چیزی به عنوان مانع، روبه‌روی خودش گرفته و شاید اثرات ضربه را کم کند. سخن کوتاه؛ در مقابل زندانی تازه وارد برمی‌خیزیم و ورودش را خوش آمد می‌گوییم! اسد جان! به جمع زندانیان سیاسی مجازی خوش آمدی! ۱۷ ژانویه ۲۰۰۷

بیلی ومن: چقدر آنروزها بین ما بلاگرها همبستگی بود!

 

image_pdfimage_print

پاسخ دهید