سرنوشت وبلاگهای کلاسیک ایرانی (۴۴)

وبلاگ: رنگین کمان

سعید نویسنده وبلاگ، رنگین کمان از سال ۲۰۰۴ می‌نویسد. اولین پست او یک بیت شعر است: ای نام تو بهترین سرآغاز

بی نام تو نامه کی کنم باز. آخرین نوشته سعید، سال ۲۰۱۰ است و آن پس از او خبری  نیست.  مطالب وبلاگ کوتاه و بسیار متنوع است. آنچه بیشتر به چشم می‌خورد، نوشته‌های طنز بلاگر است که نشانه ذوق و استعداد او است. در اینجا با هم دو پست او را می‌خوانیم:

شرافت قضایی

شرافت قضایی: آنست که قاضی از برای کشف حقیقت، در اولین جلسه‌ی دادگاه توپد به خوانده، و در

دومین جلسه توپد به خواهان. و این روند آنقدر ادامه دهد تا سنبه‌های طرفین تا بیخ بر قاضی آشکار

گردد. پس قاضی، سنبه‌ی طرفین در ترازوی عدالت قرار دهد و هر که را سنبه‌اش سنگین‌تر و پرزرورتر

باشد حاکم گرداند. والسّـــلام.

قله‌ها، پله‌ها

دست خودم نیست. با مشاهده‌ی «رسیدن به قله‌های رفیع» در روزنامه‌ها و

سایت‌ها، به یاد صحنهای از فیلم «دنیا» می‌افتم که حاج‌آقا (شریفی‌نیا) به

دنیا (تهرانی) می‌گوید:

«مگه قرار نبود برسیم به قله‌ها؟ ببین که چطور ولو شدم رو پله‌ها»

وبلاگ: رضا ناظم

نویسنده نام وبلاگش را به جواد سعیدی‌پور، تغییر داده است. هیچ مطالبی این وبلاگ نیست و آرشیوش هم ندارد. تنها  شما سه کتاب را که بلاگر نوشته می‌بینید. این کتاب‌ها با نام : بزمرگی، اپرای قورباغه‌های مرداب خوار و هیجان را می‌توان دانلود کرد.

وبلاگ: روزگار ما

نویسنده وبلاگ، بیژن صف‌سری، قبل از آنکه به آمریکا مهاجرت کند در ایران دستگیر می‌شود. یکی از اتهامات او نوشته‌هایش در وبلاگ روزگار ما بود. متاسفانه بعد از آزادی، هاست وبلاگ تمدید نمی‌شود.