بیلی و من و نوبت شما

image_pdfimage_print

دهم سپتامبر در برنامه نوبت شما، تلویزیون بی‌بی‌سی، همراه سگم بیلی شرکت کردم. موضوع برنامه دهمین سالگرد وبلاگستان فارسی بود. در اینجا لازم می‌دانم به چند نکته در رابطه با شرکتم در این برنامه اشاره کنم.

۱) شرکت من در این برنامه به مناسبت دهمین سالگرد وبلاگستان فارسی بود و نه دهمین سالگرد جنگ ایران و عراق، یا دهمین سالگرد سینمای هشت، بدیهی است که من بعنوان یک بلاگر از بودن در این برنامه استقبال کردم. قبل از شروع برنامه به آنها گفته بودم که چون نام وبلاگ من «بیلی و من» است، سگم هم خواهد بود. البته به اندازه کافی از فرهنگ ایرانی و نگاهش به سگ با خبرم و آنقدر عقل دارم که متوجه باشم شرکتم با سگ در این برنامه ممکن است جنجال‌آفرین شود. من این ریسک را کردم. اما حضورم با بیلی در بی‌بی‌سی که میلیونها ببینده دارد عامدانه و آگاهانه بود تا نشان بدهم در کشور من سگ این دوست وفادار انسان که هزاران سال است با آدمی زندگی می‌کند و همیشه پاسبان خانه و اموال او بوده است، موجود نجسی است و پلیس و نیروهای امنیتی مرتب علاقه‌مندان به سگ در ایران را تهدید می‌کنند و حتا مجلس اسلامی قرار است لایحه‌ای در تحریم این موجود زیبا تصویب کند.

جالب است که تعدادی از وبلاگ‌های ارزشی حضور ما را در بی‌بی‌سی به تمسخر گرفته‌اند. نویسندگان این وبلاگها اکثرا جوان هستند، تنها چیزی که می‌توانم در پاسخ این تمسخرکنندگان بگویم این است که در آستانه ۶۰ سالگی‌ام، بازهم از برخی از این جوانان سنت شکن‌تر هستم.

۲) قبل از شرکت در برنامه، در واقع زمان آماده سازی، من یک تی‌شرت سبز پوشیده بودم که روی آن به انگلیسی نوشته شده «رای من کو؟» فردی که از طرف بی‌بی‌سی با من در تماس بود و مرا در وبکم می‌دید از من خواست تی‌شرتم را عوض کنم. از این دخالت او در مورد لباسم بشدت عصبانی بودم و می‌خواستم از شرکت در برنامه انصراف بدهم. بعد از آن تقلب بزرگ من ده تا تی‌شرت سبز دارم که روی آن حک شده «رای من کو؟» و همیشه یکی از این تی‌شرتها را به تن دارم. حتا روی زنبیل پارچه‌ای که برای خرید استفاده می‌کنم همین جمله هست. باری تی‌شرت را عوض کردم اما متوجه شدم که بی‌بی‌سی چقدر رعایت حال جمهوری اسلامی را می‌کند که خدای نکرده کاری نکنند تا به قبا و عبای آقایان بر بخورد.

۳) قبل از برنامه قرار بود مجری برنامه از من در باره تاریخچه وبلاگستان سئوال کند و منهم گفته بودم که بعد از گفتن تاریخ وبلاگستان می‌خواهم یادی هم از بلاگرهای زندانی بکنم. همین که برنامه شروع شد مجری از من پرسشهای دیگری کرد که اصلا ربطی به قراری که گذاشته بودیم نداشت. بعد از برنامه ایمیلی برای یکی از تهیه‌کنندگان برنامه شما فرستادم و مراتب نارضایتی خودم را گوشزد کردم، چند روزی گذشت و ایشان پاسخ دادند که در مورد اعتراض شما صحبت کردیم. متاسفیم. همین

پی نوشت: قصد تحریم بی‌بی‌سی را ندارم  اما تجربه‌ای شد تا اگر در آینده در برنامه‌ای شرکت کردم حواسم جمع باشد.

6 thoughts on “بیلی و من و نوبت شما

  1. اولن که چه چه حرفی که رسانه‌ای که با پول دولت می‌گردد، می‌تواند بی‌طرفی کامل را رعایت کند؟
    دومن در برنامه پیشین نیز که شرکت کرده‌بودی، مجری برنامه مجال صحبت کردن به تو را نداد، یادت هست؟
    سومن، کاش پیراهن‌ات عوض نمی‌کردی.

  2. با سلام خدمت شما اسد خان سرور گرامی .
    یادم میاد مدتها پیش و بارها در مورد اینکه تلویزیون بی بی سی نگاه خاص و نه بیطرفانه ای به عبای ملا و قبای حاجی داره خیلی با هم گفتگو داشتیم و شما سر سختانه از این رسانه طرفداری کردید
    متاسفانه این رسانه با در خدمت گرفتن مجریان نامجرب و بی تجربه (البته با پوزش از دوستان قدیمی و حرفه ای این رسانه ) مدت مدیدی هست که از ردیف رسانهای بی طرف بکناری رفته البته و صد البته برای کسانی که مانند من فکر میکنند .
    حالا هم که خودتون به این کارکرد نه چندان حرفه ای پی بردید .
    تنها تاسف باقی میمونه و غصه که باید به چه کسی میشه اعتماد کرد .

  3. عالی بود این نوشته شما …این یعنی یه نوع سانسور که بی بی سی با همه ادعا انجام میده ..این نکات پشت پرده خیلی مهمه …وبلاگ شخصی خوبیش به اینه که بدون در نظر گرفتن مصالحه کسی تمام حقایق رو میشه …ممنون که مارو از این مسائل آشنا کردید

  4. چه انتظاری از بی‌ بی‌ سی‌، صدای آمریکا، رادیوفردا و غیره می‌شه داشت؟ از اینکه قدمی‌ به خیر برای مردم ایران و ایران بردارند از بیلی انتظار بیشتری هست تا این آقایان که ایرادی هم نیست و باید حافظ منافع آمریکا و انگلیس باشند!
    http://khorshidneshan.blogspot.com/2011/05/blog-post_03.html
    این نوشته رو که نوشتم چقدر فحش خوردم از هم میهنان که همه انگار خارجی‌ پرستند!

پاسخ دهید