نويسنده: bahman

من پنج سال بود که نوشته های دلسوزانه وطنزگونه ناخدا حمید کجوری نازنین را می خواندم. کاپیتانی کشتی بازرگانی وسفر به همه جهان به او دیدی وسیع وباز داده بود وروانشناسی مردم جهان را نیک می دانست.خبرش ناگوار بود وتلخ.دردو بلایش بخورد توسر سرداران کیلویی داخلی که به اندازه یک مثقال غیرت وحمیت اورانداشتند.به همسرآلمانیش وخانواده ونوادگانش تسلیت می گویم روحشش شاد شاد.

 نويسنده: عمو اروند

نویسنده‌ی وبلاگ کلموک آقا چنین پیشنهادی داده است:
عمو اروند عزیزم . با توجه به اینکه بعلت عدم اعتقادم به روح و زندگی دوباره و ... کنار آمدنِ با مرگ برایم بسیار مشکل بود, مدتهاست که با آن کنار آمده و آنرا پذیرفته ام و دیگر آزارم نمیدهد. ولی با تمام این احوال, مرگ ناخدا بد جوری غافلگیرم کرد. هنوز هم شوکه ام. به آقای حیرانی هم پیشنهاد داده ام , به شما هم به عنوان کسی که از ناخدا خاطراتی برای گفتن دارد. عرض میکنم که سزاوار است به جهت تجلیل از ناخدا, سایتی و یا حد اقل وبلاگی فراهم شود تا همه’ مطالبی که در مورد آن یار سفرکرده نوشته میشوند, در یکجا گرد آیند تا دسترسی به انها آسانتر و میسرتر بشود. اطمینان دارم که یاران و دوستداران ناخدا , تا مدتهای مدیدی از ایشان خواهند نوشت. فلذا, اختصاص یک جایگاه ویژه برای نشر این نوشته ها, کمک فراوانی به دوستداران , از نظر دسترسی به این مطالب خواهد کرد. اگر از بنده خدمتی بر می آید بفرمائید ...

 نويسنده: چوک سورو

یادش گرامی باد همیشه نوشتهای ایشان می خواندم اطلاعات جالبی از دریا و دریانودی داشت و بعضی وقتها تبادل اطلاعات می کردیم .

راستی چه کسی می خواهد بعد از رفتن ایشان میداف ( پارو ) بزند و این قایق را به ساحل برساند .

یادش گرامی

 نويسنده: عوض

یادش گرامی و روحش شاد

 نويسنده: ساحل

اسد عزیز
رفتن ناخدا حمید را به شما و به خویشاوندان او تسلیت می گویم. ناخدایی که ما را به خاطرات زیبای خود دعوت کرد و به گوشه هایی از تاریخ برد. ما را به دریاها و اقیانوسها و سرزمینهای دور و بیگانه برد ولی هیچگاه میهن خود را فراموش نکرد و میداف زنان ما را دوباره به ایران برگردانید.با طنزهای شیرین و تلخش ما را خندانید و اشکمان را در آورد. به گفته خود ایشان از 18 سالگی به آلمان آمده بود ولی بعد از این همه سال در غربت زندگی کردن سرزمین اش و گویش و زبان مادری را فراموش نکرده و به آنها عشق میورزید و در آرزوی شکافتن سقف فلک و طرحی نو در آن انداختن بود.با وجودیکه من با همه نظرات او موافق نبودم ولی در انتقاد همیشه باز بود. او همیشه نظرات خود را ساده و صادقانه و بدون ترس و خود سانسوری می نوشت. انسانی بزرگ بود او را فراموش نمیکنیم. یادش گرامی باد

 نويسنده: بهلول

رفتن یک نفر از دنیای مجازی سخت است چه برسد به سفری

بازنگشتنی . تسلیت به دوستان و نزدیکانش .

تا هستیم قدر بدانیم . وقتی رفتیم نالیدن چه سود

 نويسنده: کریم

از نصف شب دیشب که خبر فوت ناخدا را از وبلاگ ملا خواندم تا حالا دمق و پکرم!
به همه وبلاگستان تسلیت عرض می کنم

 نويسنده: سام الدین ضیائی

هزار هزار افسوس...

 نويسنده: Anonymous

از شنیدن این خبر بسیار بسیار ناراحت و غمگین شدم. چند خطی به یاد او نوشتم اسد جان!

 نويسنده: زیتون

گریه امونم نمی‌ده:( تسلیت به همه اهالی بلاگستان

 نويسنده: عمو اروند

خبری بدی بود. تازه گوشی تلفن را گذاشته بودم و در مرگ دوستی دیگر به اندیشه فرو رفته بودم که همسرم خبر داد:
ممد! کاپیتان رفت!
و چه رفتنی! می‌گفت شماره تلفنت را به شاتسی داده‌ام تا اگر مردم ترا و دیگر دوستان بلاگ نیوزی را خبردار کند.
دریغ!
گرگ اجل یکایک ازین گله می‌برد
این گله را نگر که چه آسوده می‌چرد!

 نويسنده: هاله

ای وای عجب حال​​ام خیلی بد شد

 نويسنده: مینو صابری

باورم نمی‌شه!
افسوس...

 نويسنده: دختر همسايه

حمید عزیز انسان بزرگ با استعداد و خوبی بودی امیدوارم که روحت شاد باشه ...با امید که به دنیای بهتری وارد شده باشی....مطمئنا بسیاری دلتنگت خواهند شد ....و دنیا چقدر کوتاه و چقدر نا عادله ...
دوستدارت دخی

 نويسنده: فرهاد

اسد عزیز
بد نیست اگر دوستان در بلاگ نیوز پیامی از طرف مدیریت سایت در بزرگداشت ناخدا قرار دهند .

فرهاد جان من مدتهاست که خودم را در بلاگ نیوز بازنشسته کرده ام. دوستانی که هستند باید اینکار را بکنند

 نويسنده: فرهاد

اسد عزیز
باور نبود مردی که در اوج درد به همه ما روحیه می داد دشوار است .
تنها دلخوشم به اینکه دیگر دردی نمی کشد و کابوس صندلی چرخدار به سراغش نمی آید .
دریا دلانه با درد ستون فقرات کنار آمد اما غافل شد از قلب رئوفش که طاقت درد مردم نداشت .
به تو و همه دوستان بلاگ نیوزی تسلیت می گویم.