به کشکول هرهفته ف.م.سخن، عادت کرده بودیم. اما مدتهاست غیبش زده و نمی‌دانم چرا؟ آدم نگران می‌شود و کلی افکار منفی پریشانت می‌کند. اگر در ایران یک حکومت مردمی بود می‌گفتیم: «خب، سخن، خسته شده و لابد رفته مرخصی، تمدید اعصابی کند و با انرژی تازه برمی‌گردد».

اما با این حکومت تا نویسنده‌ای دو روز چیزی نمی‌نویسد آدم جدا نگران می‌شود و اولین فکری که نیش‌ات می‌زند این است که «نکند طرف را دستگیر کرده باشند»، البته امیدوارم واقعا او به مرخصی رفته و در حال استراحت است و بزودی کشکول شماره ۷۰  را خواهیم خواند. کاش دو خط در وبلاگش بنویسد تا خیالمان راحت شود.

 

دیروز ششم فوریه بیلی شش ساله شد. بحساب سن آدمیزاد حالا او ۴۴ سال دارد و کم‌کم به مرز ۵۰ سالگی نزدیک می‌شود. برای آنهایی که نمی‌دانند باید بگویم بیلی نخستین سگ بلاگر جهان است، اگرچه بعدها خیلی‌ها برای سگ و گربه و موش و اسب و خرشان وبلاگ درست کردند اما زمانی که ما شروع کردیم وبلاگ در بیشترکشورها یک پدیده ناشناخته بود. بخاطر دارم آن اوایل که ما می‌نوشتیم اگر از ۹۰ درصد همین مردم دانمارک می‌پرسیدی وبلاگ چیست؟ فکر می‌کردند روستایی است در آلمان شرقی سابق، باور بفرمایید عین واقعیت است. جامعه وبلاگستان ایرانی  هم که سالهاست بیلی را بعنوان بلاگر و عضو کوچک این خانواده پذیرفته است. 

 

 

حتما خوانندگان این وبلاگ، دخالتهای او را در گفتگوهایم با بلاگرها بخاطر دارند. گاهی هم در مسایل سیاسی و اجتماعی و حتا فلسفی خودش را صاحب‌نظر می‌داند. باری دیشب به مناسبت این روز فرخنده جشن کوچکی با شرکت دو تن از دوستان بلاگرش برگزار کردیم. این دوستان، یکی نویسنده وبلاگ کپرگه بود و دیگری آواره، جای همگی خالی! من غذای مورد علاقه بیلی را درست کرده بودم و از همان سرشب تا دیرگاه دُمی در نفت زدیم و بعد از مدتها کلی شنگول شدیم. خب جشن تولد بدون شادی و نفتی شدن معنی ندارد و صد البته کادو گرفتن که دوستان از این نظر هم سنگ تمام گذاشتند. از کپرگه یک خرس کوچک، یک بسته شکلات سگی و  یک شانه ویژه سگها برای امور قشو کردن گرفت. آواره، برایش پلوپز برقی آورده بود. از آواره می‌پرسم راستی چرا پلوپز برقی؟ لبخندی تحویلم می‌دهد و می‌گوید: «بیلی عاشق برنج است، این وسیله کار را برای هردوتان ساده می‌کند».

بیلی جان تولدت مبارک 

 

 

دوسال است که از فیلتر شدن بیلی و من می‌گذرد. آنروزها خیلی داد و قال کردم ولی صدایم را کسی نشیند. انتظار داشتم دوستان بلاگر خبر فیلترینگ وبلاگم را انعکاس دهند و اعتراض کنند که به جز تنی جند از دوستان از جمله ف.م.سخن با سکوت وبلاگستان روبرو شدم. حالا شتر فیلترینگ در خانه خیلی‌ها خوابیده است.

 

یک خبر فرهنگی: به فرمان رهبری و تایید رییس‌جمهور بوی رایحه خوش و تصویب مجلس شورای اسلامی، دانشگاههای ایران به قبرستان و قبرستانها به دانشگاه تبدیل می‌شوند. مبارک است!

 

خبرهای انتخاباتی: با نزدیک شدن انتخابات ریاست جمهوری حکومت اسلامی، بلاگرهای طرفدار اصلاح‌طلبان حکومتی، ستادهای تبلیغاتی کاندیدای مورد علاقه‌شان سید محمد خاتمی را در وبلاگستان گشودند و با پسنه و چای و شیرینی از بازدیدکنندگان پذیرایی می‌کنند.

 

ابراهیم نبوی، طناز، هنرپیشه، گوینده و برنامه‌ساز رادیو، استنداپ کمیک، محقق، کارشناس انقلاب اسلامی و سیاستمدار نامدار ایرانی، طی یک نامه سرگشاده به «ما» یعنی بیلی و من، اعتراف کرده است که یک دل نه،بلکه صددل عاشق سینه‌چاک سیدمحمد خاتمی شده است. و از ما خواسته است که هر طور شده ممد را دوباره رییس‌جمهور کنیم. روی چشم! حتما!