این مطلب را در بلاگ‌نیوز نوشتم و گفتم اشکالی ندارد یکبار هم اینجا بیاورم.

سخنی با خوانندگان

خوانندگان و همکاران گرامی، زمانی که لینکی در بلاگ‌نیوز حذف و یا کاربری همکاری به دلیل عدم رعایت اساسنامه مسدود می‌شود متاسفانه بجای برخوردی معقول و متمدنانه! همکاران مسوول ما، مورد خشم و انواع توهین‌ها و تهمت‌ها قرار می‌گیرند. بنابراین این توضیح را ضروری می‌دانم که شیوه کار در بلاگ‌نیوز چنین است: زمانی که فردی تقاضای همکاری می‌کند بعد از تایید کاربری ایمیلی برای او فرستاده می‌شود که ضمن خوش‌آمد چند شرط همکاری با بلاگ‌نیور در آنجا یادآوری می‌شود از جمله « خبرنگاران، ویراستاران و مدیران بلاگ‌نیوز حق دارند در ماه تنها یک بار به وبلاگ يا وب‌سايت خود لینک دهند. اولين لينک از اين قاعده مستثنی است، به اين معنی که در شروع کار نباید به عنوان اولين اقدام، به وبلاگ يا وب‌سايت خود لينک داد. ناديده گرفتن اين قاعده‌ی مهم، به مسدود شدن کاربری منتهی خواهدشد.» حالا اگر کسی این ایمیل را نخواند دیگر مشکل ما نیست و آنکه می‌خواند و رعایت نمی‌کند نشان می‌دهد که فرد برای همکاری با ما نیامده است بلکه می‌خواهد خودش را مطرح کند. مواردی هم هست همکاری مرتب به یک وبلاگ یا سایت لینک می‌دهد که ما آنرا بمنزله تبلیغ برای آن وبلاگ و یا سایت قلمداد می‌کنیم و طبیعی است که چنین لینکهایی حذف می‌شوند. دوستانی هم هستند که در ماه چندبار به وبلاگ خودشان لینک می‌دهند که معمولا به این عزیزان، نخست تذکر داده می‌شود و در صورت بی‌توجهی کاربری‌شان مسدود خواهد شد. با توجه به موارد فوق از دوستان می‌‌پرسم کجای این کار ما دیکتاتوری است؟  آیا ماسانسورچی‌هستیم؟ آیا ما نوکر آمریکا و جمهوری اسلامی هستیم؟ حتا شما در خانه‌تان قوانینی دارید که رعایت‌اش  شامل همه‌ی اعضای خانواده می‌شود چه برسد به یک نشریه آنلاین ۲۴ ساعته! با بیش از ۶۰۰ همکار! که نه همدیگر را دیده‌ایم و نه می‌شناسیم. ما به فضای دموکراتیک بلاگ‌نیوز اعتقاد داریم و بدون ادعا باید بگویم، اولین لینکده فارسی هستیم که پای‌بند به دموکراسی، کار جمعی و بدور از رفیق‌بازی که مرسوم نشریات ایرانی است تا امروز عمل کرده‌ایم. همه‌ی آدرسهای ما در ایران فیلتر شده‌اند و بجای حمایت، هراز گاهی هم مورد کم‌لطفی و اتهامات ناروا قرار گرفته‌ایم که در یک کشور دموکراتیک می‌توان اتهام زننده را بدادگاه کشاند با این همه ما خود را متعلق به وبلاگستان می‌دانیم و همیشه از انتقاد و پیشنهادات خوانندگان و همکاران استقبال کرده‌ایم و معتقدیم که ما هم اشتباه می‌کنیم.
با احترام، اسدالله علیمحمدی سردبیر و مدیر مسئول بلاگ‌نیوز

در این جشن پاییزی رنگها

چرا سیاه پوشیده‌ام؟

بگذار

          پــنجره را

          بگشایم!

دلم هوای تازه می‌خواهد. 

گزارش سفر رییس‌جمهور به خراسان جنوبی و سخنرانی‌اش در جمع مردم بیرجند را در ایسنا می‌خواندم(شما هم لطفا بخوانید) گفتیم نقبی به فراز و نشیب سخنان ایشان بزنیم تا شاید عاقبت بخیر شویم. 

رییس‌جمهور: «مشکل بشریت در طول تاریخ دوری از فرهنگ انبیاء و بی‌اعتقادی به خداوند بود.»

بیلی و من: «معنی این حرف این است که پیروان این همه ادیان تا ظهور احمدی‌نژاد، کافر بوده‌اند و زبانم لال، زرتشت و موسی و عیسی و محمد هم به خدا اعتقاد نداشته‌اند.»

رییس‌جمهور: «به همین‌دلیل(یعنی بی‌اعتقادی به انبیاء و خداوند) سختی‌ها، ظلم و ستم و شقاوت‌ها و جنگ‌ها بسراغ بشر آمده است»

بیلی و من: « یعنی حمله اعراب به ایران، جنگ‌های خونین صلیبی و هزاران جنگ کوچک و بزرگ در طول تاریخ که اتفاقا  همه با نام دین و اعتقاد به انبیاء و خداوند دست به کشتار زده‌اند به زعم ایشان بخاطر دوری از فرهنگ انبیاء و بی‌اعتقادی به خداوند بوده‌است. پس ایران و کشورهایی که به زور شمشیر مسلمان شده‌اند حالا می‌توانند اعاده حیثیت و خسارت کنند و حاکمان فعلی شبه‌جزیره عربستان را به دادگاه لاهه بکشانند. نمی‌دانم نظر آیات عظام در این مورد چیست؟»

رییس‌جمهور: «امروز نيز مشكل اصلی عالم به خاطر حضورانسان‌هايی است كه از خدا فاصله گرفته‌اند.»

بیلی و من: « یعنی این بشر دوپای دیروز و امروز بقول قاطبه بن‌کل و گشت کافرند. ظاهرا تنها کسی که در این جهان بی‌بندوبار به خدا اعتقاد دارد محمود احمدی‌نژاد است. بیرجندی‌های بی‌‌دین انگار دوزاری‌شان نیفتاده!»

رییس‌جمهور: « قدرت‌ها در مقابل پیشرفت علمی بشریت ایستاده‌اند.»

بیلی و من: « بابا بشریت پیشکش! بفرما در این سی‌سال حکومت آخوندها ایران چقدر پیشرفت علمی کرده است که قدرتها در مقابلش ایستاد‌ه‌اند؟ لطف کن یک لیست از این پیشرفت‌های علمی و مقابله با آنرا منتشر کن، اینکه نمی‌شود آدم هرچی دلش خواست بگوید! تا آنجا که ما می‌دانیم قدرت‌ها در مقابل یک پیشرفت علمی «روسی» در ایران (ساختن بمب اتم) ایستاده‌اند. حالا شما لطف کرده از این یک مانع‌تراشی صرف‌نظر بفرمایید و پیشرفت‌های علمی دیگر را بشمارید!»

رییس‌جمهور: «عده‌ای خودخواه و سلطه‌طلب و زورگو با استفاده از سازمان‌های بين‌المللی در مقابل ملت ما ايستادند و با اخباری كه با استفاده از جاسوس‌های فاسد و منافقين داشتند و با طراحی يك بازی سياسی به آژانس انرژی اتمی فشار آوردند و او را مجبور كردند گزارش‌های خلاف و يك جانبه بدهد.»

بیلی و من: « بالاخره ما نفهمیدیم این عده‌ی خودخواه و سلطه‌طلب و زورگو بخاطر دوری از انبیاء و بی‌اعتقادی به خداوند، در مقابل ملت ایران (بخوان احمدی‌نژاد) ایستاده‌اند یا بخاطر چشم و ابروی جاسوسان فاسد و منافقین!»

معمولا چون سخنرانی‌های دیکتاتورها، بیش از هفت هشت ساعت یا بیشتر طول می‌کشد ما تا به اینجا بسنده می‌کنیم و بررسی این مقال را به پست‌های بعدی حواله می‌دهیم. 

اگرچه ما «با رییس‌جمهور در بیرجند» را بخش، بخش کرده‌ایم اما هر پستی خودش یک مطلب مستقل است. ضمنا همشهریهای گرامی این پست‌های رییس‌جمهوری ما را با همان لهجه‌‌ی شیرین لری ـ فارسی بخوانند. حالا با اجازه به قسمت بعدی فراز و نشیب و سربالایی و سرازیری سخنرانی تنها آدم خداپرست در جهان هستی می‌پردازیم:

رییس‌جمهور: « در اینجا احمدی‌نژاد به بیان تاریخچه بقول خودش بحث هسته‌ای می‌پردازد و اینکه دشمن فلان کرد و بهمان کرد و مثلا تاسیسات هسته‌ای را پلمپ کردند و چه و چه تا به اینجا می‌رسد که مردم در ۲۲ بهمن ۸۴ در امواج خروشان خود خواست خود را مبنی بر ایستادگی در حق هسته‌ای فریاد زدند.»

بیلی و من: « اولا از کجا معلوم است منظور مردم از حق هسته‌ای، هسته‌ی خرما یا هلو و شفتالو نباشد؟ دوما چرا این ملت در این چندساله انقده حریص و شکمو شده‌است! جدا می‌گویم آقا! علاوه براینکه ناهار و شام، سر سفره کانادا و کوکا و پپسی و دوغ و یک تنگ خنک نفت می‌گذارند حالا یک کاسه هسته هم می‌خواهند! نشد اینکه! مردم در آفریقا از گرسنگی و تشنگی دارند هلاک می‌شوند و شما با این همه نوشابه، هسته‌ هم می‌خواهید.»

رییس‌جمهور: «پس از شش ماه شروع به فعاليت، تاسيسات اولين زنجيره غنی‌سازی به نتيجه رسيد و ما در كنار مرقد امام رضا(ع) اعلام كرديم كه به فناوری هسته‌يی رسيده‌ايم.»

بیلی و من: «امام رضا بزند به کمر آدم دروغگو!»

رییس‌جمهور: « افرادی از ۵۰ نقطه خارج از كشور فرستادند كه به ما بگويند فلان روز ۱۰۰ نقطه يا ۵۰۰ تا نقطه مورد حمله قرار خواهد گرفت و شرط انجام نشدن اين حملات توقف فعاليت‌های هسته‌يی بود اما ملت ايران و همين جوانان بيرجندی در دهن آن‌ها زده‌اند.»

بیلی و من: « حالا معلوم شد که ملت ایران، فناوری هسته‌ای را مدیون تو دهنی‌زدنهای جوانان و عشایر غیور بیرجند هستند.»

در اینجا و در ادامه‌ی سخنرانی، رییس‌جمهور از چیزهایی حرف می‌زند که درک و فهمش تخصص می‌خواهد مثلا: راه انداختن زنجیره ۱۶۴ تایی، فعال کردن ۳۰۰۰ سانتریفیوژ و... راستش ما نمی‌توانیم فراز و نشیب این قسمت را بررسیم اگر عشایر همیشه در صحنه بیرجند چیزی دستگیرشان شد مردانه برای ما یک ایمیل بفرستند.

ادامه دارد...

بخش اول

قابل توجه سیاستمداران و کسانی که هنوز با پدیده اینترنت قهر هستند!

فردا سه‌شنبه، سیزدهم نوامبر، مردم دانمارک برای انتخاب نمایندگان پارلمان به پای صندوقهای رای خواهند رفت. با آنکه یکسالی از عمر دولت فعلی باقی مانده بود، نخست‌وزیر، سیزدهم نوامبر را برای انتخاباتی که معمولا هر چهارسال یکبار انجام می‌شود تعیین کرد. علت این انتخابات زودرس برمی‌گردد به نظرسنجی‌های اخیر موسسات آماری که شانس ماندن دولت فعلی را در قدرت نشان می‌دهد. و اما برتری و پیروزی اینترنت بر نشریه‌های سنتی(کاغذی) یکی از شگفتی‌های این انتخابات است. بر اساس تحقیق نشریه معتبر اینترنتی «دنیای کامپیوتر»، ۲۲ درصد از مردم دانمارک، اطلاعات،اخبار و تحرکات انتخاباتی را از طریق اینترنت پی‌گیری کرده‌اند که در این میان سهم نشریات سنتی تنها ۱۵ درصد بوده است. متاسفانه احزاب سیاسی دانمارک هم مثل همه‌جای دنیا هنوز پی به ظرفیت، پتانسیل موجود و اهمیت اینترنت در کارزار انتخاباتی نبرده‌اند و همچنان به شیو‌های سنتی عمل می‌کنند. جالب است که موفق‌ترین کاندیداها کسانی بوده‌اند که وبلاگ داشته‌اند، چرا که علاوه بر تبلیغ برنامه‌ی انتخاباتی با خوانندگان در ارتباط آنلاین بوده و در بخش نظرخواهی به پرسش‌های آنها پاسخ می‌داده‌اند. 

بیلی معتقد است و جدی هم معتقد است! که از زمان روی کار آمدن جمهوری اسلامی، حیواناتی چون مارمولک، تمساح، سوسک، سگ، گاو، خر، گوسفند، میمون و بزغاله، نقش برجسته‌ای در ادبیات کتبی ـ شفاهی و دیالوگ‌های روزانه دولت و ملت پیدا کرده‌اند. این موفقیت را به این موجودات عزیز تبریک می‌گوییم و به یونسکو هم پیشنهاد می‌‌کنیم هرسال، روزی را به بزرگداشت این موجودات نازنین اختصاص دهد.

در این چندسالی که اینجا می‌نویسم، همیشه گفته‌ام: « من نه نویسنده‌ام، نه شاعر، نه منتقد و نه ژورنالیست! بلکه یک بلاگرم.» و هرآنچه اینجا نوشته می‌شود نگاه یک بلاگراست به پدیده‌های پیرامون، همین و بس.

 بارها شده در وبگردی‌هایم با وبلاگ‌هایی آشنا شده‌ام که بلاگرش در معرفی خود نوشته: «روزنامه‌نگار یا خبرنگار» و خب تعداد این وبلاگ‌ها هم کم نیستند. در نگاه نخست، آدم از حضور این همه ژورنالیست در میهن‌اش و وبلاگستان خوشحال می‌شود. اما و اما... همین‌که پست‌های وبلاگش را می‌خوانی از این همه شلختگی فکری و بیسوادی در شگفت می‌شوی! با سبک و سیاق نثر آنها کاری ندارم که آن با نوشتن بیشتر و تمرین پخته خواهد شد ولی چرا این‌همه غلط‌‌های فاحش دستوری و املایی؟ انگار خبرنگار گرامی با دستورزبان فارسی بیگانه است! باورکنید بسیاری از بلاگرهایی که چنین ادعایی ندارند هم درست می‌نویسند و هم زیبا با مطالبی قابل تعمق! البته بخاطر دوری‌ام از ایران، نمی‌دانم علت این را بگذارید بگویم «بیسوادی» در چیست و از کجاست! اما باور نکردنی است. اعتراف می‌کنم که این یک حکم کلی نیست و شامل همه‌ی بلاگرهایی که خود را ژورنالیست می‌نامند نمی‌شود.