دوستی برایم نوشت: «از زمانی وبلاگت را فیل ـ تر کردند، انگار خودت هم فیلتر شدهای!». پاسخ من به این دوست و همهی خوانندگان با وفا و با صفای این وبلاگ یک کلمه است: «گرفتاری» و نه چیز دیگر، واقعا مدتهاست بشدت گرفتارم. امیدوارم در سال جدید این کمکاری را جبران کنم. و اما یکی دو مطلب خدمتتان عرض کنم و بروم سراغ گرفتاریهایم.
۱) با تشکر از پارسا صائبی، گفتگوی او با من در دو بخش به پایان رسید اگر نخواندهاید نگاهی به بخش اول و دوم آن بیاندازید شب عیدی ثواب دارد.
۲) سایت «گلآقا» زمانی که در تدارک «ویژهنامهی نوروزی» بود از من خواستند به تعدادی پرسش نوروزی پاسخ دهم که دادم. چندی گذشت و ایمیلی از این دوستان دریافت کردم که ضمن پوزش نوشته بودند: « نمیتوانند پاسخ من به سئوال سوم را منعکس کنند.» و علت را هم که همه میدانیم... زندگی در سرزمین سابق گل و بلبل با اینحال تصمیم گرفتم آن خاطره را همانطور که برای آنها نوشته بودم اینجا بیاورم تا کلاه سر خوانندگان بیلی و من نرود.
پرسش سوم گلآقاییها این بود: «بهترین عیدی که گرفتید؟ بهترین عیدی که دادید؟».
این هم پاسخ من: «تعصیلات نوروز بود، شبی پدرم دیدار دوستی را بهانه کرد و برای آنکه رد گم کند مرا هم با خود برد چون میدانست اهل لو دادن نیستم. کت و شلوار عیدم را پوشیدم و به همراه چندتن از دوستانش رفتیم به کابارهای در خیابان لالهزار جاییکه زندهیاد «مهوش» خواننده و رقاصهی محبوب و معروف آن زمان برنامه اجرا میکرد. میز ما نزدیک سن بود. مهوش آمد، خواند و رقصید و بعد در حالیکه ارکستر مینواخت از سن پایین آمد و در حال رقص به میز ما نزدیک شد. ناگهان خم شد و صورتم را بوسید و با آن صدای ملکوتی گفت: «آقا کوچولو عیدت مبارک!» من که دست و پایم را گم کرده بودم نمیدانستم چکار کنم. پدرم از زیر میز یک اسکناس پنج تومنی گذاشت توی دستم و با اشارهی چشم و ابرو حالیام کرد که پول را به مهوش بدهم. اسکناس سبز و براق را دو دستی دادم به مهوشخانم و گفتم: «عید شما هم مبارک» اسکناس را گرفت و یک بوسه دیگر مهمانم کرد. این بهترین عیدی بود که در عمرم گرفتم و آن پنجتومنی خاطرهانگیزترین عیدی بود که به دیگری میدادم. هنوز بعد از این همه سال گرمی بوسهاش را روی صورتم حس میکنم.»
در پایان سال نو را به هموطنانم، در سرتاسر جهان، خانوادهی عزیرم که سالهاست بی من کنار سفره هفتسین مینشینند، دوستان مهربانم، همکاران گرام بلاگنیوز و بلاگرهای عزیز تبریک میگویم و برای همگی شادی و سلامتی جاودانه آرزو دارم.
