«درخواست کمک برای تغییر قالب بلاگ‌نیوز»

این عنوان یادداشت امروز آقای سعید حاتمی، مسوول فنی بلاگ‌نیوز است. سعید نوشته: «اصلی‌ترين هدف بلاگ نيوز رضايت کاربرانش است. خوشبختانه روز به روز توجه به بلاگ نيوز بيشتر می‌شود و همين باعث شده توقع ما مسؤولان از خودمان و همينطور بلاگ نيوز بالاتر رود.
مدتهاست در فکر تغييرات اساسی بلاگ نيوز هستم. مهمترين آنها ايجاد فروم يا انجمن برای تبادل نظر کاربران، خبرنامه و همينطور وبلاگ اختصاصی بلاگ نيوز خواهند بود.
در عين حال برای جلب نظر بيشتر بازديدکنندگان تصميم گرفتيم، محيط و شکل و شمايل بلاگ نيوز را متنوع کنيم؛ بطوريکه چند قالب مختلف داشته باشيم تا هرکس با توجه به سليقه‌اش يکی از آنها را انتخاب کند.
برای اين کار احتياج به کمک و همفکری شما دارم. بزرگترين کمک شما می‌تواند طراحی قالب برای بلاگ نيوز باشد. البته برای من فقط طرح آن مهم است؛ يعنی فقط طرح مورد نظرتان را بکشيد و برای من به آدرس admin@blognews.ir بفرستيد. برای کشيدن طرح کافی است از نرم افزار‌های نقاشی (مثل MS Paint) استفاده کنيد. حتی می‌توانيد آنرا روی کاغذ بکشيد و اسکن شده‌اش را برايم بفرستيد.»

باقی حکایت را از زبان خود سعید بشنوید...

وقتی در جایی زندگی می‌کنی که نُه ماه‌ا‌ش زمستان باشد اگر از تابستان کوتاه‌اش کام نگیری باخته‌ای آن‌هم بدجور! حالا تابستانی هم باشد که از سال ۱۹۵۵ تاکنون بی‌سابقه بوده است. داغ! داغ!

در چنین هوایی ذهنم خواب‌آلوده است و جسم می‌خواهد شیره آفتاب را بکشد. به‌همین خاطر است که کمتر حال و حوصله نوشتن دارم. امروز بارانی بود و کمی خنک، انگار تابستان خودش را برای رفتن آماده می‌کند.

آخرهفته آمستردام بودم به دعوت آقای مهدی جامی، البته قرار بود زودتر بروم، بعلت گرفتاری کاری نتوانستم و طبیعتا از دیدار برخی از چهره‌ها محروم شدم. همان لحظه ورودم به دفتر «رادیو زمانه» فضای صمیمی، گرم و دموکراتیک آنجا بدلم نشست. خیلی‌ها بودند. جوان‌ها اکثریت را داشتند. نخستین باری بود که این‌همه بلاگر را یکجا و زیر یک سقف می‌دیدم، دلم می‌خواهد در مورد همه آنها بنویسم اما نه! می‌ترسم کسی از قلم بیفتد.

آنطوری که دستگیرم شد این رادیو می‌خواهد نقبی به دل جوانان ایرانی بزند از نامش هم پیداست، من احساس می‌کنم بچه‌ها موفق خواهند شد و زمانه سنت‌شکنی‌هایی خواهد کرد که در رادیوهای موجود فارسی زبان جایش خالی است. مهدی لابد اگر فرصت کند در این باره بیشتر می‌نویسد، فعلا منتظر می‌مانیم تا صدای زمانه را بشنویم. تا یادم نرفته بگویم که قول یکی دو تا مصاحبه را هم گرفته‌ام تا وقتش.

اکبر محمدی را فراموش نخواهیم کرد

این‌هم گفتگوی بیلی با من در باره جنگ اسراییل و حزب‌الله، آقا نمی‌دانستم این بیلی این‌همه جدی است!

چرا اسراییل به لبنان حمله کرد؟

عرض کنم از زمان تشکیل حزب‌الله که در مرز لبنان و اسراییل مستقر است تا امروز، همیشه درگیری‌های پراکنده‌ای بین سربازان اسراییلی و چریک‌های حزب‌الله وجود داشته است، علاوه بر آن رهبران حزب‌الله بارها گفته‌اند که اسراییل باید نابود بشود.

در ۱۲ جولای نیروهای حزب‌الله از مرز می‌گذرند و ضمن کشتن سه سرباز اسراییلی دو نفر را هم به گروگان می‌گیرند و خواهان تبادل گروگان‌ها با زندانیان این سازمان در اسراییل می‌شوند. باقی داستان را همه می‌دانیم، اسراییل بلافاصله به لبنان حمله می‌کند و جنگ آغاز می‌شودکه تا امروز همچنان ادامه دارد و بسیاری از مردم غیرنظامی از هر دو طرف قربانی شده‌اند. اسراییل معتقد است دولت لبنان مسوول حمله حزب‌الله به اسراییل است و خود را در این جنگ محق می‌داند.

چندنفر تاکنون کشته شده‌اند؟

تا این لحظه و براساس گفته وزارت بهداشت لبنان ۷۵۰ نفر جان خود را از دست داده‌اند که اکثریت آنها از مردم عادی بوده است. در حملات حزب‌الله هم ۵۴ اسراییلی که ۱۹ تن از آنها غیرنظامی بوده‌اند کشته شده‌اند.

چرا اسراییل همچنان به حملات هوایی و زمینی خود ادامه می‌دهد؟

اسراییل دو خواسته دارد، یکی آزادی دو سرباز گروگان، بدون اینکه زندانیان حزب‌الله را در مقابل آزاد کند. دویم خلع سلاح حزب‌الله، البته ناظران سیاسی معتقدند اسراییل هرگز بدون پشتیبانی آمریکا و چراغ سبز این کشور دست به چنین هجومی نمی‌زد.

لبنانی‌ها چه می‌گویند؟

دولت لبنان تهاجم حزب‌الله به خاک اسراییل را محکوم کرده است،همچنین کشتار مردم عادی در حمله‌های اسراییل به خاک لبنان، همزمان دولت برای توقف آنی هجوم اسراییل از جامعه جهانی کمک خواسته است. این از طرف دولت و اما بسیاری از مردم از حزب‌الله حمایت می‌کنند در عین‌حال خیلی از لبنانی‌ها هم از این می‌ترسند که سوریه و ایران که هردو کشور پشتیبان حزب‌الله هستند قصد تسلط بر لبنان و یا اشغال آن را دارند.

چرا حزب‌الله در لبنان این همه نفوذ و قدرت دارد؟

در سال ۱۹۸۲ که بخشی از خاک لبنان به تصرف اسراییل درآمد یکی از نیروهای جدی که با اشغالگران مبارزه کرد حزب‌الله بود. حمایت کنندگان اصلی این جریان، مسلمانان شیعه است ولی اکثر لبنانی‌ها بدون توجه به شیعه بودن این جنبش به آن سمپاتی دارند. مقاومت‌های حزب‌الله، اسراییل را مجبور کرد تا سال ۲۰۰۰ جنوب لبنان را تخلیه کند.از آن گذشته حزب‌الله در حوزه کمک‌های اجتماعی به مردم بسیار فعال است. ساختن بیمارستان، مدارس و بازسازی خانه‌هایی که در اثر حملات اسراییل تخریب شده‌اند بخشی از فعالیت‌های این جنبش است. بودجه حزب‌الله را هم ایران تامین می‌کند. خب لبنانی فقیر هرگز نمی‌پرسد چرا حزب‌الله این همه به آنها کمک می‌کند بلکه نفس این کمک‌ها برایشان اهمیت دارد.

چرا سوریه و ایران از حزب‌الله حمایت می‌کنند؟

سوریه از ترس حمله اسراییل به آن کشور به لبنان و البته حزب‌الله بعنوان نوعی سپربلا احتیاج دارد اما برخلاف سوریه ایران علاقه‌مند گسترش انقلاب اسلامی است و باید توجه کنیم که هم ایران و هم حزب‌الله علاوه بر دین مشترک در پاک کردن اسراییل از جفرافیای جهان تفاهم کامل دارند. جالب است که اصولا سوریه و ایران هیچگونه علایق مشترکی ندارند. سوریه توسط حزب لاییک بعث اداره می‌شود، در برنامه این حزب آمده است که علت بسیاری از مشکلات جهان سوم اسلام است حال آنکه حکومت ایران معتقد است که اسلام می‌تواند همه مشکلات شرق را حل کند، بنابراین حمایت سوریه از حزب‌الله بیشتر استراتژیک است ولی حمایت ایران ایدیولوژیک.

بقیه کشورهای شرقی چه موضعی دارند؟

خیلی از این کشورها برای اینکه دل‌خوشی از ایران ندارند با احتیاط و با لحنی ملایم اسراییل را محکوم کرده‌اند اما در مورد محکوم کردن کشتار بی‌گناهان در بمباران‌های هوایی توسط اسراییل موضع قاطعی داشته‌اند.

آمریکا چه می‌گوید؟

با اینکه جهان انتظار دارد با نفوذی که آمریکا در اسراییل دارد پا درمیانی کند ولی جرج بوش و خط سیاسی‌اش در این منطقه از اسراییل حمایت مطلق می‌کند.

اتحادیه اروپا چی؟

وزرای امورخارجه اتحادیه اروپا در بیانیه‌ای خواهان آتش‌بس فوری شده‌اند. کشتار غیرنظامیان را هم شدیدا محکوم کرده‌اند که البته این محکومیت شامل طرفین درگیر بوده است. در مورد آتش‌بس، شرایط صلح و اعزام نیروهای مشترک به منطقه اختلاف نظر هست.

از اینکه برای مصاحبه یک سگ با یک آدم وقت گذاشتی ممنونم.

من هم همچنین.

اکبر محمدی را فراموش نخواهیم کرد

انگیزه نوشتن این یادداشت کوتاه، خواندن مطلبی بود از ف.م. سخن با عنوان: « راديو زمانه، نشريه‌ی کاوه، و باقی قضايا...» که دیدم به نوعی می‌تواند شرح حال بلاگ‌نیوز هم باشد.

می‌دانم دردِدل، نق و غرولند سودی بحال ما ندارد اما از بس‌که خودخوری کرده‌ای، همه‌چیز بغضی شود و نه گریه...

تجربه بیش از نیم‌قرن زندگی بی‌ثمرم به من آموخته است، آدم‌هایی که اهل کار و عمل نیستند بیش از همه شعار می‌دهند و چون خود نمی‌توانند یا نمی‌خواهند انگار وظیفه دارند گلوی آنهایی‌که می‌توانند و می‌خواهند بفشارند. من این آدم‌ها را شرلوک هلمزهای وطنی نامیده‌ام، این‌ها همیشه گوش بزنگ ایستاده‌اند تا اگر کسی در حوزه فرهنگ دست بکاری زد، ذره‌بین بدبینی، حسادت و تخریبشان را بر‌دارند و دنبال ردپای جاسوس، نوکر و... ‌بگردند چرا که به‌زعم اینان چنین فردی مرتکب جرمی شده است.

یکی از ویژه‌گی‌های شرلوک هلمزهای وطنی این است که بطور غیرعادی و هیستریک برای آزادی و حقوق‌بشر حنجره پاره می‌کنند اما در عمل و با هر قدم نه تنها حقوق دیگران را لگدمال و لجن‌مال می‌کنند بلکه اصولا برای هیچ موجودی جز خودشان حقی را به رسمیت نمی‌شناسند.

جمهوری اسلامی، حکومتی که مدام موعظه اخلاقی می‌کند! که مدام مدال افتخار دموکراتیک‌ترین کشور دنیا را به عبای رهبرانش آویزان می‌کند! بعداز سلاخی روزنامه‌های داخل کشور با پشتکار و جدیت بی‌نظیری به فیلتر کردن وبلاگ‌ها، سایت‌ها و نشریات و روزنامه‌های اینترتی پرداخته است. در روز خبرنگار! روزنامه اینترنتی «ایران ما» را هم فیلتر کردند و به سادگی قربانی تنگ‌نظری شد. چقدر دلم گرفت و چقدر دلم سوخت وقتی یادداشت بیژن صف‌سری سردبیر این روزنامه و نویسنده وبلاگ روزگار ما را خواندم. بیژن نوشته است: «همين چند روز قبل بود كه وقتی روزنامه را آپلود می‌كردم ، نگاهم به شماره مسلسل روزنامه افتاد كه به شماره ۳۱۰ رسيده بود با خودم گفتم ركورد را شكستم ، چرا كه تمامی نشريات مكتوبی كه حقير بانی و يا ناشر و سردبير آن بودم ، عمری بيش از۱۵۰ شماره نداشتند كه اين ركورد هم متعلق به روزنامه « آزاد» بود كه درست بعد از انتشار شماره ۱۵۰ به دليل انتشار متن استعفا نامه آيت‌الله طاهری امام جمعه سابق شهر اصفهان گرفتار بلای توقيف به اصطلاح موقت شد. ديگر خيالم راحت بود كه اين بار توقيفی در كار نيست هر چند از گوشه و كنار زمزمه‌هايی مبنی بر وابستگی «ايران ما » به نهادهای دولتی می‌شنيدم اما باكی از اين شايعات نداشتم كه كارنامه «ايران ما» خود گواه باطل بودن اين‌گونه شايعات است ، اما از طرفی به تجربه می‌دانستم كه زياد هم نبايد خوشبين بود ، چرا كه نظام جمهوری اسلامی است و هزاران خطوط قرمز و سياه و بنفش كه هرچه هم مراعات كنی عاقبت به بهانه‌ای پايت را می‌سرانند تا مبادا مثل هر كه طاووس خواهد جور هندوستان كشد بی‌مصداق بماند. ديروز بعد از ظهر با تلفن يكی از دو آگهی دهنده‌ای كه با هزار طرفند راضی به دادن آگهی به « ايران ما » شده بودند، متوجه شدم، از سوي شركت پارس آنلاين «ايران ما» فيلتر شده است ، با شنيدن اين خبر آكانت‌های شركت‌های ديگر را چك كردم ، كه در آن ساعت هنوز فيلترينگ «ايران ما» همه‌گير نشده بود و تنها پارس آنلاين بود كه بعنوان پيش قدم شدن ، اولين ضربه را وارد كرد و «ايران ما » را به چوب فيلتر نواخت ، به همين دليل در تماسی با اين شركت جويای چرايی اين فيلتر شدم كه در جواب شنيدم: «در تاريخ ۱۱/۵/۸۵ بنا بر تصميم كميته مصاديق اينترنتی و به پيشنهاد وزارت اطلاعات، دستور فيلتر شدن روزنامه اينترنتی «ايران ما» بعنوان سايت معاند با نظام جمهوري اسلامی صادر گرديد ه است»، پرسيدم پس چرا اين حكم را فقط برای« پارس آنلاين» لازم الاجرا شد اما ديگر شركت‌ها از آن بی‌اطلاع هستند، مسئول فيلترينگ پارس آنلاين در جوابم با خنده‌ای معنا دار گفت: «عجله نكنيد، ظرف يكی دو روز آينده بقيه هم به مرور فيلتر می‌كنند كه البته به فردا نكشيده تقريبا از سوی همه آی اس پی‌ها فيلتر شديم. هرگز گمان آن نداشتم كه «ايران ما»نيز از مهلكه فيلترينگ جمهوری اسلامی جان سالم بدر برد هر چند بسيار اميد داشتم كه لااقل با توجه به سوابق مطبوعاتيم كه هرگز نه به حزبی وابسته بودم و نه بيگانه پرست، اين نشريه را كه همچون نشرياتي كه منتشر می‌كردم بی‌پشتوانه سياسی بود و تنها از سر عشق به مردم بی‌اطلاع از همه چيز منتشر می‌شد، تحمل كنند! اما از آنجايی‌كه هر پيش‌فرضی در مورد انتقادپذير جمهوری اسلامی، هر چند دلسوزانه، فرضی محال است، لاجرم «ايران ما» بايد پيش از اين به تيغ فيلترينگ توقيف می‌شد اما هرگز در باورم نبود كه اين توقيف ( فيلتر شدن ) همزمان با تقارون روز خبرنگار باشد كه اين نيز سندي ديگر بر حقانيت قبيله قلم بدست اين كهنه ديار است كه از ديرباز تا به امروز جاری است بی‌آنكه فريادرسی باشد. اما با اين همه زهی افتخار و سعادت كه «ايران ما» نيز همچون همه نشريات حق‌طلب و حقيقت‌گو در چنين روزی با گيوتين فيلترينك متوقف می‌شود غافل آن‌كه:
كار خود گر به خدا باز گذاری حافظ
ای بسا عيش كه با بخت خدا داده كنی
حال با آنچه گفته آمد لاجرم پس از اين انتشار «ايران ما » درچنين شرايطی مقدور و ميسر نيست تا بعد چه پيش آيد اما بخوبی آموخته‌ايم كه:
به راه باديه رفتن به از نشستن باطل است
كه گر مراد نيابيم به قدر وسع بكوشيم

از بس‌که خبر بد می‌شنوم یادم می‌رود که خبرهای خوب هم هست، خنده و شادی هنوز در فضای شهر و محله می‌پیچد، اما خبرهای بد عصبیم می‌کند، کشتار کودکان، زنان و مردان بیگناه در لبنان، سری‌لانکا، سودان، عراق، افعانستان و... سرخط همه‌ی خبرگزاریها و روزنامه‌ها با کشته شدن چندتن در فلان جا شروع می‌شود و نمی‌دانی آیا این فجایع را روزی پایانی هست؟

همه اینها باعث می‌شود که یادت برود هی مرد! «هفتان» یکساله شد و باید به بچه‌های زحمت کش هفتان تبریک بگویی! (حالا می‌گویم). بدون آن‌که بخواهم نانی قرض داده باشم باید همین‌جا اعتراف کنم که هفتان واقعا خواندنی است و غنیمتی در این جنگل بی سروته! مبارک باد.

یک خبر خوب دیگر هم بود. افتتاح آزمایشی «رادیو زمانه» رادیویی که چه بخواهیم و نخواهیم خودش را وبلاگی می‌داند و اهل وبلاگستان، و بقول مهدی‌: «راديويی که از وبلاگ می‌آموزد».

می‌دانم این‌روزها بچه‌های زمانه یکریز کار می‌کنند، نگرانندو دلهره و هیجان یک‌آن رهایشان نمی‌کند. خب قدم گذاشتن در سرزمین ناشناخته‌ها همین است. خسته نباشید و تولد این کودک چند روزه را که حرف می‌زند به همه شما تبریک می‌گویم.

دوستی که در یکی از ولایت اسکاندیناوی زندگی می‌کند، بعد از مدتها به زیارت میهن رفته بود. چند روزی است که بازگشته است. برایش نوشتم: « خوش گذشت» در پاسخم ایمیلی کوتاه فرستاده است که تکانم داد و به‌فکر فرو بردم. با اجازه‌اش آن را اینجا منتشر می‌کنم تا شما هم بخوانید.

... ممنون از توجه شما. سفر همیشه غنا بخشنده است. از یک سو غنای عاطفی و از سوی دیگر اندیشه‌های گوناگون برآمده از سطح جامعه و لایه های زیرین آن. باید امیدوار بود. صد البته من هستم. بیشتر مردم گذشته از آن چه در بالاها می‌گذرد، به کار خویش مشغولند. جامعه‌ی ایران جامعه‌ی تضادهای عمیق بوده است و هست. فقر و ثروت یکی از پرجلوه‌ترین عنصرهای این تضاد است. اما با وجود این، هرکس به فراخور توانایی ذهنی و راهجویی‌های فردی خویش، برای گذران زندگی به هرشیوه‌ای می‌اندیشد اگرچه با عمق باورهایش در تضاد قرار گیرد.

عقب ماندگی ما تنها در زمینه‌ی سیاسی و یا فرهنگی نیست. منظورم از سیاسی در مفهوم زنده باد و مرده باد تعبیر نشود بلکه آن شعوری که باز عمدتا گره به همان زمینه‌های فرهنگی می‌خورد. این عقب ماندگی را در زمینه‌های کار، انضباط، باور، اعتماد، شاید بتوان در یک چیز خلاصه کرد: «بزن و در رو». برای دگرگونی در این زمینه‌ها نمی‌دانم که عمر نوح لازم باشد اما بسیار عُمر و جان و جوانی، بسیار آرزو و زندگی باید به پایان آید تا روزی آرام آرام ما نیز جامعه‌ای داشته باشیم مانند دانمارک، مانند سوئد و مانند بسیاری از کشورهایی که ارزش یک انسان نه در گرو باورهای سیاسی و مذهبی او بلکه در گرو انسان بودن اوست به عنوان یک شهروند برابر حقوق با هر مقام و شخصیتی که دارد یا ندارد.

...

حتما شما هم از افاضات آقای معین خبردارشده‌‌اید. او در مصاحبه‌ای با ایلنا می‌گوید: «کسانی که به قانون اساسی که در حال حاضر ميثاق ملی ماست يا به دين اسلام که مکتب فکری بيش از ۹۸ درصد مردم ايران است، پايبند نباشند، نمی‌توانند عضو هيئت موسس جبهه دمکراسی و حقوق بشر باشند اما اين گروه‌ها به عنوان اعضای معمولی که به تحقق آرمان حقوق بشر و دمکراسی معتقد هستند، می‌توانند به جبهه بپيوندند.»

امیدوارم این اظهارات دستکم چشم و گوش آن عده‌ای را که به اصلاح‌طلبان حکومتی دل بسته‌اند باز کند و باورکنند که این امامزاده اهل معجزه نیست، تازه مگر آن هشت سالی که قوه مجریه و مقننه را در دست داشتند چه گلی به‌سر ملت زدند که حالا با جبهه دموکراسی و حقوق‌بشرشان می‌خواهند. برای خواندن دست این شعبده‌بازان حکومتی اول باید هم تعریفشان کرد هم شناختشان وگرنه تا آخر عمر صفت اصلاح‌طلبی را یدک می‌کشند و لباس طالبانی رژیم را وصله و پینه می‌کنند. دوستی می‌گفت: «اصلاح‌طلبی برازنده اینها نیست، در جمهوری اسلامی سه‌جریان بیشتر وجود ندارد، یکی جناح راست طالبان که فعلا در قدرت هستند، یعنی همین اصول‌گرایان و آبادگران و گران‌های دیگر، دویم جناح میانه طالبان به زعامت آیت‌الله هاشمی رفسنجانی و حزب معروف کارگزاران، سوم جناح چپ طالبان که همین معین و باندی که به غلط اصلاح‌طلبش می‌خوانند. فصل مشترک همه این جناح‌ها اعتقاد به جمهوری اسلامی، قانون اساسی با کلی ماده و تبصره ارتجاعی‌اش، ولایت فقیه، آپارتاید جنسی، مخالفت با اسراییل و آمریکا، سرکوب دگراندیشان و نقض حقوق بشر است. اتفاقا هر سه جریان هم در قدرت بوده‌اند و عملکرد دولت‌های‌شان هم در برابر ماست. هشت سال هاشمی، هشت سال خاتمی و فعلا هم راست طالبان دارد مزه قدرت را می‌چشد.»

نمی‌دانم تا چه اندازه تقسیم‌بندی این دوست با واقعیت این جریانات هم‌خوانی دارد. اما من که می‌خواهم از این به بعد از همین نام‌گذاری دوستم استفاده کنم. من به این باورم که جریان واقعی اصلاح‌طلب خارج از این سه جریان شکل خواهد گرفت و خوشبختانه مدتهاست که کلیدش زده شده است. این اصلاح‌طلبان روی تفکر خودی و عیرخودی خط بطلان می‌کشند، به حقوق بشر و دموکراسی اعتقاد دازند و خواهان جدایی دین از دولت‌اند، بدون هیچ اگر و مگری!

تا زمانی که فروم و یا وبلاگ بلاگ‌نیوز، راه‌اندازی شود کوشش می‌کنم همکاران و خوانندگان بلاگ‌نیوز را در جریان تغییراتی که قراراست در بلاگ‌نیوز ایجاد کنیم بگذارم. قبل از هر چیز از طرف شورای سردبیری دست همه همکاران گرام بلاگ‌نیوز را می‌فشارم و از همه‌ی این عزیران که بدون هیچگونه چشم‌داشتی با دادن لینک‌های خواندنی توانسته‌اند بلاگ‌نیوز را بعنوان سایتی جدی با هزاران خواننده در روز مطرح کنند سپاسگزارم.

فکر تغییر و تحول چه در شکل و شمایل و چه در محتوای بلاگ‌نیوز مدتها پیش مشغله ذهنی ما بود. احساس می‌کردیم با وجود این همه لینکده فارسی و با توجه به پتانسیل موجود در بلاگ‌نیوز و نایابی حبرگزاری‌های بی‌طرف ایرانی، سمت و سوی بلاگ‌نیوز را بطرف یک خبرگزاری مستقل سوق دهیم. بنابراین بلاگ‌نیوز اولین خبرگزاری است که تولید خبر و مطلب آن روی دوش بلاگرها خواهد بود.

شیوه کار در سیمای تازه بلاگ‌نیوز

۱) در مرحله اول بلاگ‌نیوز بعنوان یک خبرگزاری در دانمارک یا آلمان به ثبت خواهد رسید اگرچه علاقه داشتیم آن را در ایران ثبت کنیم ولی همچنان که همه می‌دانیم هنوز چندماه از فعالیت ما نگذشته بود که بلاگ‌نیوز را دولت جمهوری اسلامی فیلتر کرد.

۲) بلاگرهایی که تا امروز با ما همکاری کرده‌اند و یا کسانی که در آینده همکار ما خواهند شد در صورت علاقه‌مندی بعنوان خبرنگار بلاگ‌نیوز در چهارگوشه جهان برای ما خبر ارسال می‌کنند. این خبرها حتما نباید محدود به‌خبرهای سیاسی شود بلکه هرگونه خبری ( فرهنگی، هنری، ورزشی، اقتصادی‌ و...)که بتواند برای خوانندگان جذاب باشد جایی در بلاگ‌نیوز خواهد داشت.

۳) ارسال خبر به همان شکل سابق خواهد بود یعنی خبرنگار وارد صفحه مدیریت می‌شود و خلاصه خبر را در کادر خلاصه خبر و ادامه آن را در کادر مشروح خبر وارد و روی ارسال کلیک می‌کند. تفاوتی که با گذشته خواهد داشت این است که خبر ارسالی بطور مستقیم در صفحه اصلی منتشر نمی‌شود بلکه همه اخبار و مطالب ارسالی وارد صفحه‌ای جداگانه خواهند شد و بعداز تایید سردبیر و یا ادیتورها به صفحه مادر منتقل می‌شود. هر خبری هم که منتشر می‌شود در ازای آن مبلغی به خبرنگار پرداخت می‌گردد البته پرداخت پول شامل یکی دو ماه اول که کار بطور آزمایشی است نخواهدبود.

۴) خبرهای ارسالی را ما به سه دسته تقسیم کرده‌ایم: ۱) خبرهای مستقیم یعنی خبرنگار خود شاهد اتفاق است و گزارش را که اگر همراه عکس باشد جذاب‌تر خواهد بود تهیه و مستقیم برای درج در بلاگ‌نیور ارسال می‌کند. این خبر متعلق به بلاگ‌نیوز است و طبیعتا مسوولیت خبر با مدیران بلاگ‌نیوز خواهد بود باید توجه داشت در تهیه خبر، بی‌طرفی خبرنگار بسیار مهم است و باید احساس و نظراتش در خبر حضور نداشته باشد که در غیر این صورت خبر به مقاله تبدیل خواهد شد و چندان ارزشی ندارد. ۲) خبرهای غیرمستقیم، در این حالت خبرنگار اصل خبر را در وبلاگش می‌نویسد و به آن در بلاگ‌نیوز لینک می‌دهد که خب مسوولیت خبر اینجا با خود بلاگر است. ۳) استفاده از خبرگزاری‌ها، خبرنگار با مرور سایت‌های خبری و رورنامه‌ها، خبری را با ذکر منبع برای ما ارسال می‌کند.

۵) در صفحه اصلی، هنگامی‌که خبری منتشر می‌شود بجای توسط اسد، نوشته می‌شود: خبرنگار بلاگ‌نیور اسد، روی نام خبرنگار اگر کلیک شود خواننده می‌تواند مشخصات خبرنگار را که شامل نام، وبلاگ، ایمیل و در صورت تمایل همکار ما عکس و دیگر مشخصات او را مشاهده کند.

۶) برای بلاگرهایی که با نام حقیقی و بعنوان خبرنگار بلاگ‌نیور فعالیت کنند، کارت خبرنگاری صادر خواهد شد.

۷) صفحه‌ای هم حالا یا با عنوان دیدگاه و یا نگاه یا نام دیگری خواهیم داشت که ویژه درج مقاله‌ها و مطالبی است که بلاگرها می‌نویسند. به باور ما بلاگرهای صاحب اندیشه در وبلاگستان فراوانند که متاسفانه فاقد یک تریبون مستقل هستند این صفحه متعلق به آنها خواهد بود.

۸) با تمام این تغییرات بخش قدیمی بلاگ‌نیوز بعنوان لینکده حفظ خواهد شد و همچنان مانند سابق فعال خواهد بود.

۹) محدودیت لینک دادن برداشته خواهد شد.

اگر موارد دیگری به ذهنم رسید اضافه خواهم کرد از همکاران عزیز خواهش می‌کنم در این باره نظر بدهند و اگر پرسشی دارند مطرح کنند تا بتوانیم با کمک شما و خردجمعی ضعف‌ها و مشکلات را برطرف کنیم.