نويسنده: شيدا محمدی

بگذاريم احساس هوايی بخورد.

 نويسنده: rouzbeh

وبلاگ يعنی خود خودت بدون سانسور //کماکان هم کخلص شما و بيلی خان هستيم امسال هم که سال بيلی است پس زهی توفيق

 نويسنده: پویا

اسد گرامی سلام. نوروز مبارک!
من هم نگران این هستم. خوب نوشتن و درست نوشتن و پربار نوشتن چیزی نیست که از همان اول و یکشبه بتوان به آن رسید. فرصت می خواهد، مطالعه می خواهد،‌ ‌تجربه ی زندگی می خواهد. این پیش شرط که از همین ابتدا یا خوب و دقیق بنویس یا اصلا ننویس به نظر من نگران کننده است. حتی چه بسا کسانی هیچوقت هم باصطلاح درست ننویسند اما از راه دیگری به غنای وبلاگستان کمک کنند. رویهم رفته فکر می کنم نباید فضایی فراهم آورد تا هر جوانی یا تازه نویسی فکر کند این فضای مجازی جای او نیست. برای بسیاری، نوشتن از همین وبلاگ مجانی و با قالب ساده ی پرشین بلاگ یا بلاگ سپات شروع می شود. فراموش نباید کرد که بهتر شدن یک روند است. راهی که باید بارها امتحان و اشتباه کرد. مهم اینست که راه افتاد.
شاد باشی
پویا

 نويسنده: هرمز ممیزی

سلام اسد جان و نوروزت گرامی باد / دوست خوبم بيلی و بقيه دانمارکيها به استثنای اين اواخر که گرفتار تحريم شدند اساسا مشکل چندانی ندارند که سرشان را به مسائل پيش پا افتاده گرم ميکنند ولی ما بايد آسمان را به ريسمان ببافيم و خودمان را مقدس جا بزنيم تا دل خلق الله به حالمان بلکه بسوزد و کسی پيدا شود و بپرسد فلانی بيلی را چند ميفروشی يا بقول قديمی ها خرت بچند؟

 نويسنده: شرتو

اتفاقا من هم از اين‌همه تلاش برای ديگران برای قالب کردن ديدگاه خودشون به عنوان تعريفِ وبلاگ در عجبم. چرا اينقدر اصرار داريم برای فضای شخصی همديگه تصميم گيری کنيم و مقررات وضع کنيم. من که نميدونم!!!

 نويسنده: بابا مسعود

ياد آن زمان كه چندي از شور انقلابي هرگز نبود يكدم در ديده خواب مارا "تا مرگ شاه خائن، نهضت ادامه دارد" گفتيم و از مسلسل، آمد جواب مارا برديم ماديان را، از بهر فحل دادن بر عكس آرزو ها شد مستجاب مارا كوني و كله قندي داديم و باز گشتيم ديگر نماند وامي از هيچ باب مارا گر انقلاب اين است باري به ما بگوئيد ما انقلاب كرديم، يا انقلاب مارا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

 نويسنده: مهتاب

راستی اسد جان امشب راهی ديارتان هستم. خرم آباد. به يادتون خواهم بود

 نويسنده: مهتاب

اسد عزيز سلام. وظيفه ی من بود بيام عيد ديدنی ولی اين چند وقت نمی تونم بيام شبکه. سال خوبی را آرزو می کنم. بخصوص برای بيلی که سال خودشه.

 نويسنده: هاله

اسد جان باید اهمیت نداد.

 نويسنده: سعيد

اسدجان
مهم نوشتنه. نوشتن در آئینه‌ای که انعکاسش را همه می‌بینند. با قدرتی جادوئی برای خودسازی و پیشرفت.

 نويسنده: رویا - بانوی کوچک

نوشتن، فکر کردن را به دنبال دارد.
فکر کردن، پیشرفت ذهنی را به دنبال دارد.
پیشرفت ذهنی، فهمیدن را به دنبال دارد.
فهمیدن، منطق را به دنبال دارد.
منطق، عدم خشونت را به دنبال دارد.
همه اینا، یعنی یه آدن نصفه نیمه درست حسابی.
پس هرچه دل تنگت میخواهد بگو.

 نويسنده: بابا مسعود

به سراغ من اگر مي آيد ... نرم آهسته بياييد مبادا که ترک بردارد چيني نازک تنهايي منbabamasoud.blospot.com

 نويسنده: صادق دالوندی

سلام عمو اسد! ببخشيد اينقدر دير! سال نو مبارک

 نويسنده: بهروز

کاملا موافقم . بعضی وبلاگها رو ديديد وقتی می خوان يه مطلبی رو بنويسن اونقدر توش از کلمات و جملات قلنبه سلنبه استفاده می کنن که آدم بايد يک ساعت تموم وقت بذاره فقط همون کلمات رو معنی کنه و در آخر هم می بينی که هيچی از موضوع و اصل اون نوشته نفهميدی و وقتی به نویسنده اون وبلاگ یه ایمیل میزنی که بابا جان به فکر ما بی سواد ها هم باش و یه ذره ساده تر بنویس در جواب ایمیل شما میگه : خودت که گفتی بی سواد پس بی زحمت دیگه وبلاگ منو نخون بذار باسوادا بخونن ...! يا بعضی ها هم باید فقط و فقط تو حیطه سیاست و مسائل مهمی که اونا تعیین می کنن و از نظر اونا مهمه مطلب بنویسی و چنانچه غیر اون باشه مطلب شما ٬مطلبی چرت و بدرد نخوره . در کل میشه یه چیز رو معنی کرد و اون این که اینجا هم ( تو دنیای وب ) آزادی ( البته نه اون یکی آزادی ) تا وقتی معنی داره که مطالب شما مطابق با سليقه بعضيا باشه و در غير اين صورت شما ميشيد يه فرد کاملا هرزه و بی کار... ميگيد نه ؟ سايه هاشو ميشه ديد

 نويسنده: اميد

آره واقعا موافقم...حداقل اينجا احساس رو حس کنيم ...احساس خود بودن!