نويسنده: من

پرونده ی سياه؟!
نفهميدم..!

 نويسنده: طاهره

يادداشتتونو خوندم. يعنی همه اون تصاويری که عمامه داشت حضرت محمد بود؟؟!!
اين هم شيوه اصلی سیاستمداران و سردمداران هست که هر از گاهی برای منحرف کردن افکار عمومی مسائلی که مدت اعتبارش گذشته و انقضا شده! رو زنده ميکنند.

 نويسنده: دم بريده

دليلش اينه که من هميشه از دنيا عقبم!!! اينو که خودم از قبل ترها مطمئن بودم...
دليل اعتراض آقايون عربها رو که خودت گفتی. داد و قال اينا هم خوب معلومه، بخاطر انحراف افکار عمومی از مسئلهء اعتراض کشورها به غنی سازی اورانيومه.
خلاصه اين انحراف اون انحراف....من که ميگم اينا همشون منحرفن!!!
ولی خيالت راحت باشه . لااقل اين عربها که من ميشناسمشون ميدونم که از هر چی بگذرن از شکمشون نميگذرن... همين فردا پس فرداست که ميفرماين ببخشيد آقا غلط کرديم. بفرست اون پنيرو مخلفاتو!!!!

 نويسنده: دم بريده

اين کوچولو اسمش چيه؟ چقدر مامانه.منم سه تاشو دارم ولی اين شکلی نيستن.
ببخشيد اگه به نوشته هات مربوط نميشد. همين الان اينجا رو پيدا کردم . ميخونم ميام نظر ميدم...

 نويسنده: اميد

خب شايد روزنامه تازه به دستشون رسيده که الان اعتراض کردند..نه؟

 نويسنده: ملا حسنی

اگر این کاریکاتور در کانادا کشیده میشد اختمالا دولت با آن برخورد میکرد و طرف را به دادگاه میکشاند. میدانید چرا؟ چون کانادا یک کشوری مولتی کالچر است و برای اینکه نفرت های مذهبی و فرقه ای اسا س این کشور را بهم نریزد یک قانونی تصویب کرده اند تحت عنوان " جرم ایجاد نفرت". یعنی مثلا من مسلمان حق ندارم علیه یهودی ها یا مسیحیان و دیگر فرقه ها مطلبی بگویم یا کاری انجام دهم که موجب ایجاد کینه علیه آن فرقه شود و اگر چنین کاری انجام دهم باید در دادگاه پاسخگو باشم.
من نمی دانم مشابه چنین قانونی در کشورهای اروپایی هست یا نه ولی نظر شخصی من این است که در یک جامعه دمکرات و آزاد همه باید بتوانند هر چیز را که اعتقاد دارند و حتی اعتقاد ندارد بگویند و بنویسند و بحث و نقد کنند و تحمل نظرات مخالف را داشته باشند. هم آن کاریکاتوریست باید عقاید مسلمانان را تحمل کند و هم مسلمانان (بشرط دمکرات بودن) باید دیدگاه طرف مقابل را تحمل کنند و برخوردهایی نظیر تحریم و تهدید و دشنام چیزی را در مغز دیگران عوض نمیکند.

 نويسنده: بیلی و من

حميدجان عربها اصلا چيزی بنام پچ‌پچ ندارند. زمانی که پچ‌پچ می‌کنند مثل حرف زدن عادی ماست. وای بحالی که حرف بزنند.

 نويسنده: رضا

اولا سلام.اولين باره که بهت سر ميزنم .
عالی بود چون بعد از اينکه چند بار تو اخبار ازش گفتن
ديگه خبری نبود.پيروز باشی

 نويسنده: حميد/ميداف

در هريک از بنادر عربستان که پهلو مي گرفتم رؤ ساي بنادر و ارتشي ها که هرکدام يک جوري دمب شان به خانواده سلطنتي سعودي بند بود به بهانه هاي مختلف به کشتي مي آمدند و به گارسون کشتي که به دستور من ويسکي تعارف شان مي کرد نه نمي گفتند و اصولن براي همين منظور به کشتي مي آمدند و من لذت مي بردم آنها را با اعمال معصيت هاي کبيره و يَشرُب الخَمر و الميسَر به قعر جهنم بفرستم .ولي آنها هم زرنگ بودند و يک شرط داشتند: درب ها و پنجره هاي سالن بسته و پرده ها کشيده باشند تا بقول خودشان ( الله نبيتد ) که البته به عربي مي گفتند و چشمک مي زدند . من حرفي نداشتم، بخورند تا بترکند فقط مشکلي براي کشتي من ايجاد نکنند. تنها چيزي که بدم مي آمد بلند بلند حرف زدنشان بود که باوجوديکه بغل هم نشسته بودند هنگام سخن فرياد مي زدند انگار در فاصله چند صد متري هم در کوير ايستاده اند. ضمنا صندوق هاي عظيم ويسکي وجين وودکا وشامپاني را به عنوان محموله ديپلماتيک در ؛جده ؛ و ؛ ينبوع : و ؛ دمام: پياده مي کرديم که من البته از محتواي آنها با خبر بودم ! و حالا.... ان الله يُحِبُ المَکارين ...؟؟