پاسخ نویسندهی وبلاگ خورشیدخانوم
من در اين انتخابات به احتمال زياد شرکت میکنم و به معين رای میدم. دليلش هم اينه که با دانش فعلیام راه حل عملی خاصی نمیبينم برای عوض کردن اوضاع و تغيير رژيم. تنها راهی که من میبينم اينه که جنبش اصلاحات ادامه پيدا کنه و خط قرمزها به صورت پلهپله در درون همين سيستم عقب بره، همونطوری که بخشی از اون در دوران خاتمی عقب رفت (و فعلا هم در بيانيه انتخاباتی معين، در حد حرف و نه عمل، بخش ديگهای از اين خط قرمزها عقب رفته). به نظر من تنها راه احتمالی ممکن تو سيستم بسته فعلی برای تغيير قانون اساسی و حکومت و غيره اينه که اين سيستم از درون تغيير کنه تا به جايی برسه که شايد اونوقت بشه انتظار تغييرات راديکال رو داشت. اين به اين معنا نيست که من از وضعيت موجود يا حکومت فعلی يا به همين عقب رفتنهای جزئی خط قرمزها راضیام. بلکه به اين معناست که من فکر میکنم اين شيوه تنها راه ممکن فعلی هست برای رسيدن به اون چيزی که همه به دنبالش هستيم. در مورد مشروعيت هم، چه من و شما رای بديم و چه نديم، حداقل هفت ميليون ايرانی در شهرستانها و همين تهران بزرگ رای میدن و به کسی غير از معين هم رای میدن، و چه بخوايم چه نخوايم اون مشروعيتی که حکومت مورد نظرش هست به دست میياد. رای ندادن ما فقط به اين کمک میکنه که يه آدمی مثل رفسنجانی يا احمدینژاد يا قاليباف رئيس جمهور بشه که خب فکر کنم حداقل تو اين وبلاگ لازم نيست در مورد اين حرف زد که چرا نبايد رفسنجانی يا احمدی نژاد يا قاليباف رئيس جمهور شن. دليل ديگه رای دادنم هم اينه که، وقتی دو تا کاسه روغن کرچک جلوم میذارن، و من هيچ حق انتخابی ندارم و به هر حال بايد روغن کرچک رو بخورم و امکان شکستن کاسهها رو هم ندارم، اما میتونم انتخاب کنم که يکی از کاسههای روغن کرچک رو همراه يک شکلات بخورم، از حق انتخاب خودم استفاده میکنم و اونی که شکلات همراهش داره انتخاب میکنم. توجه کنين که چه شما انتخاب کنين چه نکنين، به هر حال اون روغن کرچک رو به خوردتون میدن و قضيه تحريم انتخابات وقتی معنا پيدا میکنه که با شرکت نکردن تو انتخابات ديگه مجبورمون نکنن محتويات اون کاسه رو بخوريم. تو اين وضعيت، انتخاب اونی که شکلات داره رو کار منطقی تری میدونم.
پاسخ نویسندهی وبلاگ برما چه گذشت
رای من به معين حاصل تورق دفتر خاطرت انقلاب اسلامی
در اين بحث سعی کردم که برای پرهيز از اطاله کلام تا حد ممکن از پرداختن به مصاديق خودداری کنم و تنها فهرست وار به آنچه در اين سه دهه بر ما گذشته بپردازم. بخشی از آنچه که در سطور زير فهرست شده مربوط به ده سال اول و ترکتازی جناح چپ در صحنه سياست ايران است و برخی ديگر مربوط به دوران ۹ ساله حاکميت مطلق جناح راست.
اول ـ گذری بر آن ۱۹ سال حکومت تک قطبی
کشتار بیسابقه سالهای آغازين زير نظر يک حاکم شرع نيمه ديوانه. اشغال سفارت آمريکا توسط دانشجويان پيرو خط امام که به تعبير من بزرگترين فاجعه تاريخ معاصر ايران بوده و تبعات ويرانگر اقتصادی، فرهنگی، سياسی و اجتماعی آن تا ده ها سال آينده قابل اصلاح نخواهد بود. تاسيس نهادهای موازی نظير سپاه و بسيج و وزارت جهاد. آموزش فرهنگ دوريی، ريا، تقلب و چاپلوسی به صورت ريشهای و از مدارس ابتدايی و با وادار کردن کودکان به اعمال و رفتاری متضاد با آنچه در منزل و در کنار خانواده میآموختند. تاسيس نهادهای غير قانونی يا قانونی شده بعد از تاسيس، نظير دادگاه انقلاب، شوارای عالی انقلاب فرهنگی، دادگاه ويژه روحانيت، شورای نگهبان، مجمع تشخيص مصلحت نظام و دهها نهاد کوچک و بزرگ ديگر که دستاوردهای آنها بعد از گذشت ربع قرن بر همگان مشخص است. قتل عام زندانيان سياسی در جريان معروف به تواب سازی زير نظر دادستان وقت. اذيت و آزار زنان و جوانان در کوچه پس کوچههای شهرها تحتعنوان اشاعه فرهنگ اسلامی و مبارزه با فرهنگ منحط غربی. تحديد آزادیهای فردی و اجتماعی و گستراندن چتر نظارتی حتا تا اتاق خواب شهروندان. حمايت مادی و معنوی از گروههای تروريستی عرب و و تاسيس احزاب شبه نظامی و تروريستی نظير حزبالله لبنان در کشورهای منطقه. مصادره غير قانونی اموال هزاران ايرانی و سوءاستفادههای کلان مالی از قبل اين دارائیها در بنياد مستضعفان و کميته امداد. ادامه جنگ خانمانسوز با عراق بعد از سال ۶۱ و تحميل ميلياردها تومان خسارت مالی و صدها هزار کشته به ايران. تحميل ميلياردها دلار بدهی خارجی بر دوش اقتصاد ايران. تجهيز و سازماندهی گروههای ترور در داخل و خارج ايران به منظور سرکوب فيزيکی مخالفين و دگرانديشان. سياست های غلط در روابط بين المللی که نتيجه آن سردی و يا قطع رابطه با اکثر کشورهای صاحب نفوذ بود.
دوم ـ نظری بر اين هشت سال حاکميت دو قطبی
اخير بهبود نسبی آزادی بيان و شکست شدن برخی تابوهای دروغين. بهبود نسبی روابط خارجی و ترميم وجهه بين المللی ايران. توقف کار تيمهای ترور در داخل و خارج کشور. افشای اقدامات غير قانونی ارگانها و دستگاههای حکومتی وابسته به يک جناح توسط جناح مقابل. ترس دو جناح حکومتی از يکديگر و به طبع آن حرکت به سمت قانون محوری . توسعه آزادی بيان و امکان فعاليتهای سياسی در سطح جامعه و دانشگاهها. تاسيس شوراهای شهر، يکی از اصول فراموش شده قانون اساسی.
و اکنون حق انتخاب برای ما
من میدانم که بايد اين بار هم از بين خودیهای درون نظام يکی را انتخاب کنم. میدانم که ساختار حکومت فعلی ايران به شکلی است که امکان حضور غير خودیها را در ساختار قدرت نمیدهد. میدانم که در شرايط فعلی تغيير ساختار موجود از راههای دمکراتيک و بدون کمک قدرتهای خارجی امری است اگر نه غير ممکن، که بسيار سخت و خارج از توان اپوزسيون سياسی موجود در داخل يا خارج کشور. میدانم که معين بهترين گزينه برای اين سمت نبوده و نخواهد بود و چه بسا از بين همين خودیهای درون نظام، افرادی بودند که بهتر از معين و خاتمی عمل میکردند. میدانم که معين در بهترين شرايط حداکثر میتواند تکرار خاتمی باشد. میدانم که بسياری از انچه که آنها در آن ۱۹ سال اول برای ما کاشتند نه تنها در اين هشت سال ريشه کن نشده که حتا برای خودیهای اقتدارگرا گل و ميوه داده است و تبديل به درختان تنومندی شده که دستان نحيف امثال معين و خاتمی قدرت خراشيدن آن را هم ندارند چه رسد به ريشه کنی. ولی اين را هم میدانم که کنار کشيدن من و رای ندادن من يعنی نه گفتن به هشت سال آخر و استقبال از حکومت تک قطبی و انحصار گرا که ۱۹ سال تجربه اش را داشتيم. کنار نشستن در انتخابات شوراها و مجلس هفتم اگر چه درست نبود ولی فاجعه هم نبود. اما تحريم انتخابات رياست جمهور و سپردن آخرين سنگر به دست اقتدارگرايان در شرايط فعلی میتواند حکم خودکشی را داشته باشد.
و اين هم يک سوال خارج از بحث و نا مربوط از شما:
اگر شما را مکلف کرده باشند که برای چند سال جان و مال و ناموس خودتان را به دست ديگری بسپاريد ولی اين اختيار را به شما داده باشند که از بين گزينههای آنها يکی را انتخاب کنيد آيا شما اين حداقل اختيار را از خود صلب میکنيد يا اينکه با توجه به اجبار در پذيرفتن اين شرايط، فردی را که شايسته تر می دانيد، انتخاب می کنيد؟
لیست دوستان بلاگری که تاکنون نظرشان منتشر شده است:
در جدال با خاموشی / گرافیک / ف.م.سخن / سفرشب / خیابان شماره ۱۱ / خُسنآقا / زیتون / مریم / دندانپزشگ / طوفان / صعود برهنه / لندنی / بیبی باران / Dizzy Rocker / سردبیر خودم / یرقان / تارنوشت / سایه آبی / سرزمین آفتاب / نیکآهنگ کوثر / آواره / سیپریسک / زن ایرانی / شبکه تارعنکبوتی / برونکا / عبدالقادر بلوچ / ملاحسنی درکانادا / حسن درویشپور / میداف / وبلاگ پویا / پارسانوشت / گیلیران / دختر همسایه / پسر شمالی / رنگین کلام / غربت نوشتهها / مهتاب / بیلی و من / سیاستمدار / یک گیله مرد / ایران طنین /